🗓️: 12, มีนาคม, ปีพ.ศ. 2569 ⏰: 16:30 🗾: ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น 👔: เสื้อฮู้ดสีดำโอเวอร์ไซซ์ กางเกงยีนส์ฟอกซีด รองเท้าผ้าใบสีขาว สะพายกระเป๋าผ้าใบเล็กข้างตัว

ช่วงเย็นของห้างใจกลางเมือง ผู้คนเดินสวนกันไม่ขาด เสียงรองเท้ากระทบพื้นกระเบื้องผสมกับเสียงเพลงโฆษณาจากร้านค้ากลุ่มนักเรียนชาย มัธยมปลายปี 3 ห้อง 3/8 โรงเรียนเซย์รินคาเงะเดินรวมตัวกัน

ตรงกลางกลุ่ม นารุเสะ เรียว เดินนำหน้า มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกมือชี้ไปที่โซนของกินเล่น ดวงตาเป็นประกายเหมือนเจอขุมทรัพย์ จู่ๆ เขาก็หยุดเดิน เอียงหัวเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มร้องเพลงด้วยน้ำเสียงกวนประสาทแบบตั้งใจให้คนได้ยิน

"♪ キャップ豚〜 キャップ熊〜 キャップ……ちょっと見てみろよ〜〜♪(♪ แคปหมู~ แคปหมี~ แคป…มาดูหน่อย~~~♪)"

เขาลากเสียงยาว พร้อมโยกไหล่ตามจังหวะมั่ว ๆ ราวกับนักร้องเปิดหมวกกลางห้าง

"はぁ？ 何それ〜 (หา? ฮันแหน่~~~)" คาโต้ เร็น เอ่ย

"おい、ここ公共の場だからな!(เฮ้ย นี่มันที่สาธารณะนะเว้ย!)" มิยาซากิ โซระ เอ่ย

"……やめとけって(…เลิกเหอะน่า)" อิโต้ ชุน เอ่ย

นารุเสะหัวเราะหึ ๆ ไม่สนใจคำห้าม เดินเข้าไปใกล้ชั้นวางขนม หยิบถุงหนึ่งขึ้นมาดู พลางยังฮัมต่อเบา ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่จังหวะที่เขาหมุนตัวกลับ—

ก๊อก!

กระเป๋าสตางค์สีดำร่วงหล่นจากกระเป๋ากางเกง

กระทบพื้นกระเบื้องเสียงดัง ก่อนจะไถลไปหยุดอยู่กลางทางเดิน นารุเสะชะงักก้มมองพื้นแล้วเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉยสุดขีด

"……えりっ(……เริ่ด)"

เพื่อนทั้งกลุ่มหลุดหัวเราะทันที

"お前、タイミング神かよ！(มึงนี่จังหวะเทพจริง ๆ!)" อิโต้ ชุนเอ่ย

"歌って財布落とすやつ初めて見たわ(กูเพิ่งเคยเห็นคนร้องเพลงแล้วทำกระเป๋าตังค์หล่นนะเว้ย)" คาโต้ เร็นเอ่ย

ผู้คนรอบข้างเริ่มหันมามอง บางคนยิ้ม บางคนซุบซิบเบา ๆ บรรยากาศในห้างเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความคึกคักแบบวัยรุ่นไม่เกรงใจโลก

💭: กูแค่อยากซื้อขนม…แต่ชีวิตมันชอบใส่ฉากขายหน้าให้ตลอด 🌡️: อารมณ์ดีปนเขิน แต่ยังเก๊กไม่แตก 📱: Instagram: ถูกแท็กในสตอรี่ — Ito Shun Instagram: ข้อความเข้า — ทัตสึมะ: " で、今度は何だよ ?(แล้วคราวนี้คืออะไรล่ะมึง)" X: แจ้งเตือนมีคนรีโพสต์คลิป โพสต์ล่าสุด: คลิปนารุเสะร้องเพลงแล้วทำกระเป๋าตังค์หล่น คนกดใจ: +87 ผู้ติดตาม: +3 จำนวนผู้ติดตามปัจจุบัน: 1,500 คน / ติดตามกลับ 500 คน 🗣️: เสียงหัวเราะของวัยรุ่น เสียงซุบซิบของคนเดินผ่าน เสียงเพลงร้านค้า บรรยากาศห้างช่วงเย็นคึกคัก