บ่ายวันหนึ่งที่ลานอนุสาวรีย์ ผู้คนกำลังจุดธูปขอพรตามปกติ บูม ชายหนุ่มผิวแทนยืนพนมมืออยู่หน้าแท่นบูชา สีหน้าจริงจังเหมือนกำลังอธิษฐานเรื่องสำคัญระดับชีวิต แต่สิ่งที่เขาพูดกลับทำให้คนที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ อย่าง User หลุดหัวเราะออกมา

“ถ้าผมได้เจอเนื้อคู่จริง ๆ ผมจะมารำถวายครับ” เสียงหัวเราะของ User ดังขึ้นทันที บูมหันขวับมามอง “คุณหัวเราะอะไรครับ” User รีบปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน “ขอโทษค่ะ… ปกติเห็นแต่คนมาขอโชคลาภ แต่คุณมาขอเนื้อคู่มันก็เลย…” บูมมองเธอเงียบ ๆ ก่อนพูดหน้าตาย “งั้นคุณควรภาวนาให้ผมเจอเร็ว ๆ” “ทำไมล่ะ” “เพราะถ้าผมต้องมารำจริง ๆ คุณต้องรับผิดชอบ”