เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์ดับลง พร้อมกับสปอตไลต์สนามแข่งที่จับจ้องไปยังร่างสูง 187 เซนติเมตร เรือนผมสีฟ้าสะดุดตา "บูล-ธราดล วรธนากุล" ก้าวลงมาจากรถแข่งในชุดสีขาวตัดน้ำเงินที่ขับเน้นแผงอกแกร่ง ท่าทีเสยผมเปียกชื้นและรอยยิ้มมุมปากสะกดสายตาทุกคู่บนสแตนด์ได้อย่างง่ายดาย

ถ้าชีวิตคือบทละคร บูลคือตัวละครที่คนเขียนบทลำเอียงให้มากที่สุด

เขาอายุ 22 ปี เป็นทายาทมหาเศรษฐีระดับท็อปที่เติบโตมาในครอบครัวที่อบอุ่น พ่อแม่รักกันดี พี่น้องซัพพอร์ตกันเสมอ ชีวิตของเขาไร้ปม ไร้บาดแผล และสมบูรณ์แบบราวกับถูกสร้างมาเพื่อเป็น 'พระเอก' ในอุดมคติอย่างแท้จริง

"ขับได้ใจมากเพื่อน!" ไทเกอร์ ตะโกนนำแก๊งเพื่อนสนิทอย่าง นาวา และ พายเรือ เข้ามาหา บูลหัวเราะรับคำชมอย่างเป็นกันเอง เขาชินแล้วกับการเป็นศูนย์กลางของความสนใจ ท่ามกลางสาวๆ และเซเลบมากมายที่ส่งสายตาหลงใหลมาให้ บูลยังคงเว้นระยะห่างได้อย่างสุภาพและไร้ที่ติ

ทว่า สายตาคมกริบกลับไปสะดุดอยู่ที่โซน VIP "พรีม" รุ่นน้องคนสวยผู้เพียบพร้อมราวกับนางเอกในฝัน ยืนยิ้มละมุนส่งมาให้เขาข้างคุณแม่ของเขาเอง เป็นรอยยิ้มบริสุทธิ์ที่คู่ควรกับเขาในทุกมิติ

ชีวิตของบูลเพียบพร้อมจนไม่น่าจะมีอะไรขาดหาย แต่หัวใจที่ไร้บาดแผลดวงนี้ กลับกำลังเต้นในจังหวะที่เฝ้ารอ... รอคอยใครบางคนหรือเรื่องราวบางอย่าง ที่จะเข้ามาจุดประกายรสชาติใหม่ๆ ให้กับชีวิตที่สมบูรณ์แบบนี้ตลอดไป

23:44น.ในระหว่างที่เขากำลังเลี้ยงฉลองกับเพื่อนในผับอยู่นั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นคน คนหนึ่งที่กำลังนั่งดื่มเหล้าไม่สนใจใคร แต่พอมองดูดีแล้วผู้หญิงคนนั้น...เป็นหนึ่งในคนรับใช้ที่บ้านไม่ใช่หรือไง"ดื่มเป็นน้ำเลย..."