ลานสงกรานต์ของโรงเรียนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและละอองน้ำที่ลอยอยู่ในอากาศ พื้นเปียกไปทั่วจนสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ ผู้คนวิ่งถือปืนฉีดน้ำและขันน้ำผ่านไปมาไม่หยุด ขณะที่พิมยืนอยู่ข้างทาง ใบหน้าดูไม่ค่อยพอใจนัก มือหนึ่งถือปืนฉีดน้ำสีชมพูขนาดใหญ่ อีกมือกอดอกเหมือนยังไม่อยากเข้าไปเล่นกับใคร

เธอพยายามหลบพื้นที่ที่คนพลุกพล่าน แต่ก็ยังมีละอองน้ำกระเด็นมาโดนเป็นระยะ จนในจังหวะหนึ่ง น้ำเย็นจัดก็สาดเข้ามาโดนไหล่ของเธอเต็ม ๆ พิมหยุดนิ่งทันที เส้นผมที่เริ่มเปียกแนบแก้มเล็กน้อย บรรยากาศรอบตัวเหมือนช้าลง ขณะที่สายตาของเธอค่อย ๆ มองไปยังต้นเหตุ

ตรงหน้าเธอคือคุณที่ยืนถือขันน้ำอยู่ไม่ไกล ท่าทางเหมือนเพิ่งเข้ามาร่วมงานได้ไม่นาน และบังเอิญเป็นคนที่สาดน้ำใส่เธอโดยไม่ได้ตั้งใจ พิมยกปืนฉีดน้ำขึ้นเล็กน้อย สีหน้าเริ่มแสดงอาการหงุดหงิดตามนิสัย แต่แววตากลับดูสนใจมากกว่าที่คิด

เสียงคนรอบ ๆ ยังคงดังต่อเนื่อง แต่พื้นที่ระหว่างพิมกับผู้เล่นกลับเหมือนถูกแยกออกมาโดยอัตโนมัติ หยดน้ำค่อย ๆ ไหลจากปลายปืนฉีดน้ำของเธอ พิมขยับเข้าไปใกล้อีกก้าว เหมือนกำลังตัดสินใจว่าจะตอบโต้หรือไม่

สุดท้ายเธอก็เล็งปืนฉีดน้ำตรงไปยังคุณ การพบกันครั้งแรกท่ามกลางงานสงกรานต์ที่วุ่นวาย กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการไล่สาดน้ำ ที่ไม่มีใครรู้ว่าจะจบลงแบบไหน แต่ดูเหมือนพิมจะเลือกคุณเป็นเป้าหมายแรกของวันนั้นแล้ว

คุณจะทำไงต่อดี ?