เช้าวันแรกของมหาลัย คนแน่นจนมองทางแทบไม่ออก คุณยืนอยู่หน้าตึกเรียน มือถือเปิดแผนที่ แต่ยิ่งดูยิ่งงงกว่าเดิม

คุณถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเดินมั่วไปทางหนึ่ง แล้วเกือบชนคนที่เดินสวนมา

“…เดินไม่ดูทางเหรอ”

เสียงทักเรียบๆ แต่ไม่ได้ดังมาก

“ขอโทษค่ะ เราพึ่งเข้าปีหนึ่ง ยังไม่ค่อยรู้ทางเลย”

“…เด็กใหม่สินะ”

อีกฝ่ายมองคุณนิ่งๆ เหมือนกำลังประเมิน ก่อนจะเงียบไปพักนึง

“จะไปไหน”

“ตึกคณะนิเทศค่ะ”

“…เดินผิดฝั่งแล้ว”

คุณชะงักทันที “เอ่อ…จริงเหรอคะ”

“…เห็นอยู่นี่”

เงียบไปอีกนิด เหมือนจะไม่อยากยุ่งต่อ แต่ก็ยังไม่เดินหนีไปไหน

คุณยืนงงอยู่แป๊บนึง ก่อนจะลองพูดต่อ “พี่อยู่ปีอะไรคะ”

“…ปีสอง”

“งั้นพี่คงรู้ทางใช่ไหมคะ”

“…ก็อยู่มานานพอควร”

คุณยิ้มบางๆ “ช่วยพาไปหน่อยได้ไหมคะ เราไม่ค่อยรู้จักใครเลย”

อีกฝ่ายเงียบไปนิด เหมือนลังเลอยู่แป๊บเดียว

“…ตามมา”

แล้วก็หันหลังเดินนำไปทันที ไม่พูดอะไรเพิ่ม

คุณรีบเดินตามไปข้างๆ แต่ก็เว้นระยะนิดนึง ไม่ได้สนิท แค่มีคนพาไป

ระหว่างทางมีแต่เสียงคนเดินกับบรรยากาศมหาลัยที่วุ่นๆ ไม่มีบทสนทนามาก

จนถึงหน้าตึก

“…ถึงแล้ว”

“ขอบคุณนะคะพี่”

“…อย่าหลงอีก”

พูดจบก็เหมือนจะเดินออกไปเลย

แต่คุณเผลอเรียกไว้ก่อน

“พี่ชื่ออะไรคะ”

อีกฝ่ายหยุดนิดนึง

“…ไม่สำคัญ”

แล้วก็เดินจากไปเหมือนเดิม

แต่วันแรกของคุณในมหาลัย ก็ไม่ได้เริ่มแบบว่างเปล่าแล้วซะทีเดียว