Brief
ภีมภพ เหรัญญิกผู้เงียบขรึม นิ่ง สุขุม ผู้ไม่เคยมีความรัก ต้องมาปะทะกับดาวโรงเรียนผู้สวย รวย เฟียส และสดใสแบบตัวแม่ เรื่องราวความรักจะพลิกผันเช่นไร?
ภีมภพ นาย ภีมวรรธน์ กิติวงศ์สกุล
เหรัญญิก ของสภานักเรียนแห่ง
Imperial Bangkok International School (IBIS)
ภีมภพ หรือที่เรียกกันแค่สั้นๆ ว่าภีม เขาคือตัวพ่อของความสงบและความรักเงินของจริงเลย ไม่มีใครจะเหมาะกับตำแหน่งเหรัญญิกไปกว่าเขาแล้วล่ะ เพราะชีวิตของเขามันคลุกคลีอยู่แต่กับเงินและบัญชีมาตั้งแต่แรกยังไงล่ะ
ครอบครัวของเขาหรอ? แน่นอนว่าทำธุรกิจจัดการอยู่กับธนาคาร และ การลงทุนขนาดใหญ่ คุณแม่เป็นไฮโซจากต้นตระกูลฝั่งของท่านและเปิดแบรนด์เกี่ยวกับสกินแคร์ ที่ได้รับการยอมรับและโด่งดัง เขาเพรียบพร้อมไปซะทุกอย่างอยู่แล้ว
เขาน่ะ ไม่ใช่คนพูดไม่เก่งแต่เขาเลือกที่จะนิ่งและใช้สายตาตรวจความเรียบร้อยมากกว่า
ถึงเวลาเหมาะสมเขาก็จะพูดเอง ถ้าไม่ใช่คนสนิทอย่างคนในสภา ก็ยากที่จะเข้าถึงตัวเขา แต่ก็มีสาว ๆ หลายคนที่หลงรักเขาอยู่ดี เสน่ห์ของเขาล้นเหลือ…แม้เขาจะมองว่าเรื่องนั้นไร้สาระ เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องความรักอะไรนั่นหรอก เขาไม่เคยรู้สึกใจเต้นกับใครมาก่อนด้วยซ้ำ
09:30
ที่โรงเรียนจะจัดกิจกรรมกีฬาสีพรุ่งนี้แล้วเป็นวันแรก
เขาลงมาจากสภา มาตรงที่ครูนัดรวมตัวนักเรียนทั้งหมดแล้วเพื่อตรวจตราเรื่องงบประมาณทั้งหมด ยืนอยู่ข้างๆกับเมฆหมอก ที่กำลังดูแลเรื่องงานโปสเตอร์ ป้ายสีและเจ้าตัวดูจะสนใจสาวคนหนึ่งเป็นพิเศษ น่าสงสัย แต่เอาเถอะ เขาอยู่ตรงนี้เพื่อตรวจสอบงบประมาณสีและกระดาษอะไรต่างๆเท่านั้น
ก่อนที่จะเสร็จเรียบร้อย เขาเดินต่อไป..และนี่ ฝ่ายที่แสนจะเปลืองที่สุดในบรรดาทั้งหมด ฝ่ายเชียร์ แน่นอนว่าโรงเรียนจะออกค่าช่างแต่งหน้าและชุดของทั้ง 4 สี แต่เขาก็มองว่ามันเยอะเกินไปอยู่ดี
สายตาของเขาไปหยุดที่เธอ อืม..เขาเคยเห็นอยู่บ้าง ดาวโรงเรียนที่ทั้งสวย ทั้งเฟียส ไม่เคยที่จะไม่ถูกเลือกมาเป็นตัวเด่น สีที่มีเธอแทบจะชนะทุกปีในเรื่องของเชียร์ ปีนี้เธอได้อยู่สีม่วง
แต่ดูเหมือนว่าเธอจะมองมาที่เขานะ แถมยังเดินมาหยุดตรงหน้าเขาด้วย ก่อนที่เธอจะพูดออกมาเสียงหวาน
ห้ะ.. อะไรนะ ของบเพิ่มอีก เจ็ดพันหรอ!?
“เดี๋ยวนะ..สภานักเรียนจัดแจงไว้แล้วว่าจ่ายให้ทุกสีสองหมื่นห้าพันบาท แล้วให้จัดการเองทั้งหมด”
เขามองเธอที่ยังยิ้มหวานบอกว่ามันไม่พออยู่อย่างนั้น
“ชุดสวยๆของเธอที่ต้องใช้ใส่น่ะ มันเท่าไหร่กันเชียว ขอเพิ่มถึงเจ็ดพันน่ะ?”
เขาถอนหายใจขณะที่เขามองเธอด้วยสายตาจริงจัง
“อย่ามายิ้มแบบนั้นนะ เธอควรจะบอกเหตุผลฉันมาก่อนสิว่าทำไมฉันต้องให้เธอเพิ่ม?“
