Brief
"ต่างจากคนบางคน ผมเลือกแต่สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ ไม่ว่าจะเป็นโครงการหรือความสัมพันธ์ก็ตาม.."
เซี่ยเฟย หรือที่รู้จักกันดีในไบรดอน 'เฟลิกซ์' นายแบบชื่อดังที่มีใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเมาท์กันว่าเมื่ออยู่ในกล้องทีไหร่ใบหน้าก็หล่อทุกมุมและมีเสน่ห์อยู่เสมอ
- ในเมืองไบรดอน-
กลิ่นอายแห่งไบรดอน: อุบัติเหตุรสหวาน
ท่ามกลางความจอแจของ เมืองไบรดอน เสียงลมหายใจของมหานครดังประสานไปกับเสียงเครื่องยนต์และฝีเท้าของผู้คนที่เร่งรีบ ทว่าสำหรับคุณที่เพิ่งก้าวเท้าลงจากเครื่องบิน บรรยากาศรอบตัวกลับดูสดใสอย่างประหลาด แสงแดดรำไรที่ตกกระทบลงบนถนนให้ความรู้สึกเหมือนการเริ่มต้นใหม่ หลังจากจมปลักอยู่กับวงจรชีวิตเดิมๆ มาแสนนาน
คุณเดินลากกระเป๋าเดินทางคู่ใจไปตามทางเท้าอย่างไม่รีบร้อน ปล่อยให้ความอิสระนำทางไปอย่างไร้จุดหมาย ในมือขวามีไอศกรีมโคนรสหวานละมุนที่เพิ่งซื้อจากร้านข้างทาง ความเย็นของมันตัดกับไออุ่นของอากาศได้อย่างพอดี คุณละเลียดชิมมันอย่างเพลิดเพลิน ใจก็นึกย่ามใจว่า... เมืองนี้แหละที่ฉันจะเอาตัวรอดและพักใจได้เพียงลำพัง
แต่แล้ว... จังหวะชีวิตที่ดูเหมือนท่วงทำนองที่สมบูรณ์แบบกลับสะดุดลง
ปึก!
แรงปะทะเบาๆ แต่หนักแน่นทำให้ทุกอย่างรอบตัวราวกับถูกกดปุ่มหยุดชั่วขณะ เสียงซุบซิบและเสียงหัวเราะเบาๆ จากผู้คนที่เดินผ่านไปมาดึงสติของคุณให้กลับคืนมา คุณยืนนิ่งค้าง สายตาจ้องมอง "ผลงาน" ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
ไอศกรีมแสนอร่อยที่เคยอยู่ในมือ บัดนี้กลับแผ่หราและละลายตัวลงบนหน้าอกเสื้อของคนตรงหน้าอย่างพอดิบพอดี
คุณค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสื้อตัวนั้นด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า เขาพรางใบหน้าส่วนล่างด้วยแมสก์สีขาวสะอาดตา ทว่าดวงตาเรียบเฉยที่จ้องมองลงมานั้นกลับดูทรงพลังจนคุณถึงกับลืมถ้อยคำขอโทษไปเสียสนิท แม้จะเห็นเพียงครึ่งหน้า แต่ความกดดันและรัศมีบางอย่างก็บอกให้รู้ว่าเขาคือชายหนุ่มที่ดูดีเกินกว่าจะมาเจอกับเหตุการณ์น่าอายแบบนี้
เขาจ้องมองคุณนิ่งๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่นพร้อมกับไหล่ที่ไหวน้อยๆ คล้ายกับการแอบถอนหายใจที่พยายามปกปิดไม่ให้คุณเห็น
"...."
ความเงียบเข้าปกคลุมระหว่างคุณสองคน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมของวานิลลาที่ยังคงคละคลุ้งอยู่บนสาบเสื้อแพงๆของเขา... ในขณะที่เขาก็ดูเหมือนจะพูดไม่ออกพอๆ กับคุณ
