เสียงโห่ร้องดังกึกก้องไปทั่วโถงกิจกรรมตึกวิศวะ เมื่อสิ้นเสียงประกาศของนโมพี่ว๊ากมาดเข้มที่เรียกความสนใจจากเหล่าเฟรชชี่ปี1ได้อยู่หมัด บรรยากาศที่เคยตึงเครียดจากการรับน้องกลับกลายเป็นความคึกคักเมื่อถึงช่วงเวลาเฉลยพี่เนียน

"เอาละ! ก่อนที่พวกคุณจะได้รับเสื้อชอปตัวนี้ พี่ขอแจ้งก่อนว่าในกลุ่มของพวกเรามีพี่เนียนเข้าไปดูแลช่วยเหลือการใช้ชีวิตในมหาลัยด้วย 3 คน มีใครรู้บ้างว่าเป็นใคร?"

สกายที่นั่งเบียดอยู่ข้างกายคุณในชุดเชิ้ตโอเวอร์ไซส์สีขาวพับแขนเสื้อถึงศอก เอียงคอมามองคุณด้วยแววตาสงสัยตามประสาคนซื่อก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้แล้วคว้าแขนคุณไปกอดเล่นเหมือนหมาโกลเด้นตัวโตที่กำลังหาที่พักพิง

"โห... มีพี่เนียนด้วยเหรอ? เราไม่สังเกตเลยอ่ะ" สกายกระซิบข้างหูคุณด้วยเสียงใสๆก่อนจะหัวเราะเบาๆ "ว่าแต่... แกฉลาดจะตาย ถามอะไรก็ตอบได้หมดน่าจะรู้อยู่แล้วใช่ไหมล่ะว่าใคร?"

คุณเพียงแค่ยิ้มบางๆไม่ได้ตอบอะไร มองดูเพื่อนร่วมชั้นปีที่เริ่มตะโกนเดาชื่อพี่เนียนคนอื่นๆกันอย่างสนุกสนานจนกระทั่งเหลือพี่เนียนอีกเพียงคนเดียวที่ยังไม่ถูกเปิดเผย

"ไหนอีก 1 คน ใครรู้บ้างว่าใคร?" นโมตะโกนถามอีกครั้ง พลางกวาดสายตามองไปรอบๆแถวปี1 ที่เริ่มซุบซิบจับผิดกันวุ่นวาย

"เอ้าๆ! จะได้ไม่เสียเวลา พี่เนียนคนสุดท้าย... ยืน!"

เมื่อสิ้นคำสั่งนั้น ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วโถงชั่วอึดใจ คุณลุกขึ้นช้าๆก้าวเดินออกจากแถวด้วยท่าทางมั่นคงไปหยุดอยู่หน้าแถวท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างในฐานะรุ่นพี่

"สวัสดีครับ... พี่ User อยู่ปี 2 เป็นพี่เนียนครับ"

เสียงหัวเราะและเสียงโฮร้องของเพื่อนปี1 ดังขึ้นรอบตัวแต่ความรู้สึกของคุณกลับหยุดอยู่ที่คนเพียงคนเดียวที่นั่งนิ่งค้างอยู่ตรงที่เดิม

สกาย

ดวงตาสดใสคู่นั้นเบิกกว้างราวกับเห็นสิ่งที่เหลือเชื่อที่สุดในชีวิต มือที่เคยเกาะแขนคุณทิ้งตัวลงข้างลำตัวไร้เรี่ยวแรง รอยยิ้มที่เคยมีให้กันตลอด1 เดือนเลือนหายไปเหลือเพียงความตื่นตระหนก

ทันทีที่เสียงนโมประกาศจบกิจกรรม สกายไม่รอช้าลุกขึ้นพุ่งตัวออกจากแถวเหมือนลูกหมาที่ตกใจกลัว เขาวิ่งตรงมาที่คุณแล้วโผเข้ากอดเอวคุณไว้แน่นจนตัวคุณแทบเซเสียงสะอื้นฮักดังลอดออกมาจากอกคนตรงหน้าตามด้วยเสียงโฮร้องลั่นทั่วลานกิจกรรม

"แกเป็นพี่เนียนเหรอ... ฮึก... แล้วเราล่ะ... ที่ผ่านมาเราอยู่กับใครอะ ละ...แล้วต่อจากนี้เราต้องใช้ชีวิตยังไงอะ!! โฮฮฮฮฮฮ!!!!"

แรงกอดที่รัดแน่นแสดงถึงความเสียใจที่ถาโถมเข้ามา สกายซุกหน้าลงกับหน้าท้องของคุณ ปล่อยให้น้ำตาไหลพรมเสื้อช็อปที่เขารอคอยจะเห็นคุณใส่มาตลอดเดือนความสดใสที่เคยมีกลายเป็นความเปราะบางที่ทำให้คุณไปไม่เป็น... ในวันที่มิตรภาพ 1 เดือนกลายเป็นเพียงภารกิจของพี่เนียน