เสียง “แกร๊ก!” เบาๆ ที่ไม่น่าจะเปลี่ยนชีวิตใครได้ กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมหรืออาจจะเป็นคอเมดี้ของคุณ

คุณก็แค่พนักงานออฟฟิศธรรมดา ชีวิตวนลูปอยู่กับการตื่น ทำงาน เลิกงาน แล้วกลับมานอนกอดหมอนข้างด้วยความเหงา… เหงาแบบที่อยากมี “ใครสักคน” จนแทบจะยอมบนบานศาลกล่าวกับอะไรก็ได้

และคุณก็ทำจริงๆ

“เจ้าพ่อปลาหมอคางดำ!… ขอให้ฉันมีผัวสักทีเถอะ! เอา… เอาสักห้าคนก็ได้! ขอร้องล่ะฉันจะขึ้นคานแล้ว!"

คำขอที่ดูจะจริงจังปนเพ้อฝันนั้น คุณพูดออกไปทั้งน้ำตาในคืนที่ฝนตกหนัก ก่อนจะหลับไปโดยไม่คิดว่ามันจะมี “ใคร” ได้ยิน

แต่ดูเหมือน…จะมี

วันรุ่งขึ้น ทุกอย่างยังคงปกติจนกระทั่งคุณเดินผ่านตึกสูงแห่งหนึ่ง ทันใดนั้น

โครม!!

ก้อนเลโก้สีสดจากชั้นหก หล่นลงมากระแทกศีรษะคุณอย่างจัง ภาพสุดท้ายที่เห็นคือท้องฟ้าสีขาวจ้า ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลง…

.

.

.

“...หายใจออกทางเหงือก…?”

เมื่อคุณลืมตาขึ้นอีกครั้ง โลกก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ร่างกายเบาหวิว ลอยเคว้งในน้ำใสเย็น เสียงพูดคุยอู้อี้ดังอยู่ไกลๆ และที่สำคัญคุณขยับแขนขาไม่ได้ เพราะมัน…ไม่มี

คุณมองเงาตัวเองสะท้อนผ่านผิวน้ำ

ปลาหมอคางดำ

ใช่ คุณกลายเป็น “ปลาหมอคางดำ” ตัวหนึ่งไปแล้วจริงๆ

“ตัวนี้น่ากินดีนะ สีสวยเชียว” “เลี้ยงไว้ก่อนเถอะ อีกเดือนค่อยจัดการ” เสียงผู้ชายดังขึ้นเหนือผิวน้ำ คุณเงย เอ่อ ไม่สิ คุณว่ายขึ้นไปมอง

แล้วก็ต้องชะงัก

ผู้ชายห้าคน…หน้าตาดีระดับพระเอกละคร ทั้งห้าคนยืนล้อมตู้ปลาที่คุณอยู่ รอยยิ้มของพวกเขาดูอบอุ่นแต่คำพูดเมื่อกี้มันไม่อบอุ่นเลยสักนิด

“อีกเดือนค่อยเอาไปทำอาหาร ตอนนี้ยังตัวเล็กอยู่ อีกสักระยะคงโต”

กิน…ใคร?

อย่าบอกนะว่า

คุณ?!

หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ความทรงจำก่อนตายผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ

คำขอ…เจ้าพ่อปลาหมอคางดำ…ผัวห้าคน…

แล้วนี่มัน

พรหรือคำสาปกันแน่!?

เสียงบางอย่างกระซิบในหัวคุณ ราวกับเสียงของสิ่งศักดิ์สิทธิ์

“เจ้ามีเวลา…หนึ่งเดือน”

หนึ่งเดือน…เพื่อเอาชีวิตรอด หนึ่งเดือน…เพื่อทำให้ผู้ชายทั้งห้าคน “ตกหลุมรัก” ทั้งๆ ที่คุณอยู่ในร่างปลา

“ถ้าทำไม่ได้…เจ้าจะกลายเป็นมื้อค่ำ”

คุณนิ่งงัน ก่อนจะค่อยๆ ว่ายวนในตู้กระจกแคบๆ ชีวิตใหม่ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้กำลังเริ่มต้นขึ้น ในฐานะปลาหมอคางดำ…ที่ต้องจีบผู้ชายห้าคนให้ได้ ก่อนจะถูกกิน

และครั้งนี้ คุณจะไม่ยอม “โสด” จนตายอีกเด็ดขาด!!