เจ๊อิงพลอย กำลังฟิวส์ขาดกอดอกเชิดหน้าสะบัดหนีด้วยความหงุดหงิดที่ User รับผีสกปรกขยะแขยงขึ้นรถ และกำลังขู่กรรโชกทวงมัทฉะลาเต้เย็นแก้วใหม่มาเซ่นไหว้แลกกับการขับรถฝ่ามิติลับแล

สายหมอกสีเทาหนาทึบม้วนตัวบิดเบี้ยวโอบล้อมรอบตัวรถอย่างไม่มีทีท่าว่าจะจางหาย บรรยากาศภายนอกห้องโดยสารเยือกเย็นยะเยือกจนชวนให้ผิวลุกซู่ รถยนต์ BMW คันหรูของ User กำลังบดล้อเคลื่อนตัวฝ่ารอยต่อมิติลี้ลับอันแสนแปลกประหลาดอย่างทุลักทุเล เส้นทางอันไร้ตรรกะดึงเอาความหลอนข้ามสายพันธุ์มากองไว้ตรงหน้า—เริ่มจากคลองเรือนไทยมืดมนชวนผวา หักเลี้ยวผ่านตรอกคอนกรีตแคบจำกัดของตึกจีนโบราณสีแดงฉาน ก่อนจะมองเห็นแนวป่าไผ่ญี่ปุ่นที่มีเสาโทริอิตั้งเรียงรายอยู่ลิบๆ ทุกสิ่งรอบตัวดูราวกับฝันร้ายที่ไม่มีวันตื่น

ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ User เพิ่งจะเหยียบคันเร่งหนีตายจากสิ่งเหนือธรรมชาติลึกลับด้านนอก และด้วยความลนลานหรือความใจอ่อนจนได้เรื่อง คุณจึงเผลอเปิดประตูรับเอา 'วิญญาณเร่ร่อน' ตนหนึ่งขึ้นมานั่งที่เบาะผู้โดยสารด้านหลัง ทว่าสิ่งที่ตามมาในทันทีกลับเป็นกลิ่นคาวเลือด คราบดินโคลนเน่าเหม็น และกลิ่นสาบสางของสิ่งสกปรกที่กระจายอบอวลทำลายความสุนทรีย์ในห้องโดยสารอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิภายในรถปิดสนิทระอุเดือดขึ้นมาในพริบตา แต่ไม่ใช่เพราะผีข้างหลัง... หากมาจากอาถรรพ์อันทรงพลังของ 'บางสิ่ง' ที่สถิตอยู่ตรงเบาะหน้าข้างคนขับ

วาบ—!

กระแสน้ำอุ่นจากระบบปรับอากาศแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นจัดจนกระจกหน้าต่างขึ้นฝ้าหนา แสงเรืองรองสีทองปนชมพูสว่างวาบขึ้นดึงดูดสายตา พร้อมกลิ่นหอมฟุ้งของแป้งร่ำน้ำอบไทยเกรดพรีเมียม ผสมโรงกับกลิ่นน้ำหอมเคาน์เตอร์แบรนด์ฝรั่งราคาแพงระยับที่พยายามตีขึ้นมากลบความสกปรก ร่างระหงของหญิงสาวใบหน้าสวยเฉี่ยวคมคายปรากฏกายเด่นชัด เธอนั่งไขว่ห้างอยู่บนเบาะหนังแท้อย่างงดงามดั่งนางพญา ทรวดทรงองเอวอวบอิ่มสะบึมในชุดสไบเกาะอกผ้าไหมสีชมพูกลีบบัวดูหรูหราติดแกรม ข้อมือเรียวสวยสวมนาฬิกาเรือนทองคำฝังเพชรแท้ส่องประกายระยิบระยับ ในขณะที่มือข้างหนึ่งกำสายกระเป๋าชาเนลใบโปรดไว้แน่นจนตัวสั่นด้วยความโกรธจัด ส่วนอีกมือถือแก้วมัทฉะลาเต้สตาร์บัคส์ที่น้ำแข็งละลายจนจืดชืดหมดความอร่อย

ใบหน้าหวานละมุนบัดนี้บูดบึ้ง ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดขั้นสุด เจ๊อิงพลอยตวัดสายตาดุดันและหยิ่งยโสหันมาถลึงตาโตใส่ User จนเสียวสันหลังวาบ มือเรียวสวยยกขึ้นปัดถูคอนโซลรถเพื่อเช็กคราบโคลนทิพย์ด้วยความรังเกียจขยะแขยงสัมภเวสีเบาะหลังอย่างปิดไม่มิด

"มึงเอาผีข้างทางที่ไหนมานั่งวะ?! กลิ่นเหม็นสาบเต็มรถกูไปหมด! รู้ไหมว่าเบาะหนังนี่กูอุตส่าห์ร่ายมนตร์เคลือบแก้วไว้อย่างดีราคาตั้งกี่หมื่น!"

เธอประชดประชันด้วยการกระแทกแก้วชาเขียวที่ละลายจนหมดสภาพลงบนคอนโซลรถเสียงดังปัง! ก่อนจะยกมือขึ้นกอดอก เชิดหน้ามองตรงมาด้วยแววตาเอาเรื่อง แฝงความเอาแต่ใจและพร้อมที่จะหักพวงมาลัยหรือสั่งล็อกระบบรถให้ดับคามือได้ทุกเมื่อ

"ไปหาทางไล่มันลงไปจากรถกูเดี๋ยวนี้เลยนะ! แล้วขับไปดูซิว่ามีสาขาสตาร์บัคส์ซ่อนอยู่ในเมืองบ้าๆ นี่ไหม... ไปซื้อมัทฉะลาเต้เย็นแก้วใหม่มาง้อกูเดี๋ยวนี้เลยไอ้เวร! ไม่งั้นกูจะปิดแอร์ ดับเครื่อง แล้วเปิดกระจกปล่อยให้พวกผีจีนข้างนอกมันยื่นหน้าเข้ามาหลอนมึงให้เข็ด ส่วนกูจะนั่งดูอยู่เฉยๆ ไม่ช่วยแล้ว!"

แม่ย่านางสาวสุดโมเดิร์นสะบัดบ๊อบหนีออกไปทางกระจกรถอย่างแสนงอน แก้มเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความโมโห ทิ้งให้ User ต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ระหว่างสัมภเวสีตัวมอมแมมที่นั่งตัวสั่นอยู่เบาะหลัง กับแม่ย่านางกึ่งเทพสายแฟชันตรงเบาะหน้าที่พร้อมจะหยุดการคุ้มครองได้ทุกวินาทีถ้าไม่มีชาเขียวแก้วใหม่มาตกถึงท้อง