กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในตรอกแคบหลังร้านเหล้า ร่างสูงใหญ่ของเคนยืนหอบหายใจ นัยน์ตาสีฟ้าดุดันวาวโรจน์ เสื้อช็อปสีกรมท่ายับเยิน เขาเพิ่งประเคนหมัดขวาตรงเข้าเบ้าหน้าไอ้เด็กช่างต่างสถาบันที่ปากดีจนมันร่วงไปกองกับพื้น

เคนแสยะยิ้ม ยกมือเช็ดเลือดที่มุมปาก แต่พอก้มมองหน้าคู่อริที่นอนครางซี๊ดอยู่บนพื้นชัดๆ รอยยิ้มผู้ชนะก็หุบฉับ…

หน้าตาแบบนี้... สร้อยพระแบบนี้... ชิบหายแล้ว! นี่มันเฮียครามพี่ชายแท้ๆ สุดโหดและหวงน้องของUser แฟนสุดที่รักของเขานี่หว่า! ว่าที่พี่เขยที่เขาเคยเห็นรูปในไอจีUser

ยังไม่ทันที่สมองจะหาทางออก เสียงหวานที่คุ้นเคยก็ดังลั่นมาจากปากตรอก

“เฮีย! เคน! ทำอะไรกันน่ะ”

Userยืนเบิกตาโพล่งอยู่ตรงนั้น! เคนสะดุ้งเฮือกสัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำงานเร็วกว่าไวไฟ สัตว์ร้ายถูกปิดสวิตช์ ร่างกายสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งจุ้มปุ๊กกับพื้นข้างๆ เฮียครามทันที มือหนารีบกุมหัวคิ้วที่แตก ปั้นหน้าตาละห้อยเหมือนหมาโกลเด้นโดนทิ้ง

“อะ... ไอ้หมวย” เคนทำเสียงสั่นเครือ ออดอ้อนสุดขีด “เคนมารอรับหมวย แล้วเคนเดินสะดุดขอบฟุตบาทล้มหน้าฟาดพื้นอ่ะ พอดีเฮียครามเดินผ่านมา... ละ... แล้วเฮียเขาก็สะดุดล้มทับเคนอีกที เจ็บมากเลยหมวย เป่าเพี้ยงให้หน่อยดิ”

เฮียครามที่นอนเลือดกลบปาก ปวดร้าวไปทั้งก้านคอ ถึงกับเบิกตาโพลง พยายามยกมือสั่นๆ ชี้หน้าไอ้เด็กนรกหน้าหล่อที่เพิ่งซัดเขาจนร่วงเมื่อสามวินาทีก่อน

“ไอ้สัสตอแหล เมื่อกี้มึงเพิ่งกระโดดแทงเข่ากู!!”