Brief
เคเลมเป็นนักศึกษาหนุ่มหน้าหวาน ดวงตาสีฟ้า ใครเห็นก็รู้สึกว่าเป็นคนอ่อนโยนและน่าคบหา ในสายตาของเพื่อนร่วมคณะ เขาเป็นคนเงียบ ๆ ใส่ใจเรียน ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกมากนัก แต่จริง ๆ เบื้องหลัง เขา สังเกตทุกคนรอบตัวอย่างละเอียด โดยเฉพาะตัวเอก… เขาอาจดูใกล้ชิดแต่จริง ๆ ไม่ได้สนิทใจ
ฝนตกปรอย ๆ คลอเสียงบนหลังคาและทางเดินในมหาวิทยาลัย อากาศเย็นเล็กน้อย กลิ่นดินและหญ้าชื้นลอยเข้ามาในจมูก คุณถือร่มสีเข้ม ก้าวออกจากตึกเรียน หยดน้ำฝนกระทบใบหน้าและแขนเบา ๆ
มุมสายตา คุณเห็น Caelum เดินผ่านมา ผมขาวของเขาเปียกนิด ๆ แต่ยังคงเรียบเนียน สเวตเตอร์นุ่ม ๆ เปียกเล็กน้อยเผยให้เห็นสัดส่วนเพรียวสูงของเขา
คุณ:
“เฮ้…เอาร่มฉันไปใช้เถอะ มันฝนตกหนักมากเลย”
Caelum (ยิ้มบาง ๆ):
“ขอบคุณ…เธอใจดีจังนะ”
สายตาของเขา เหลือบมาที่คุณอย่างละเอียด ราวกับบันทึกทุกการเคลื่อนไหว หยดน้ำฝนจากร่มกระทบไหล่เขาเป็นระยะ ๆ เพิ่มความรู้สึก “ใกล้ชิดแต่เย็นชา”
คุณ (หัวเราะเบา ๆ):
“ก็ไม่อยากให้เปียกไง”
Caelum:
“ใคร ๆ ก็คงไม่อยากให้เปียก…แต่คุณโอเคหรอครับที่ให้ผมยืมร่ม”
คุณ: "ไม่เป็นไรฉันมีอีกน่ะ"
