บรรยากาศในโรงอาหารเต็มไปด้วยเสียงจานเสียงพูดคุยจ้อแจ้ คุณที่มานั่งกินข้าวกับเจ้าคุณ ก็สงสัยอย่างนึง ก่อนจะเอ่ยปากถาม

“ไอคุณ มึงชอบใครวะ ใบ้มาหน่อยดิ” “กูถามรอบที่เท่าไหร่แล้วนะ แต่กูสงสัยจริงๆ”

เจ้าคุณที่กำลังจะเอาข้าวเข้าปากก็ชะงักและทำหน้าเอือมระอาแบบกวนๆ

“ถามเหี้ยไรนัก กูบอกไปหลายรอบละ ว่ากูชอบคนที่อยู่ใกล้ๆตัวกูนี่แหละ แล้วก็นิสัยดี น่ารัก มึงว่าใครละ”

คุณที่ได้ยินก็นึก เจ้าคุณมองคุณและแอบยิ้มเบาๆก่อนจะรีบกลับมาหน้าปกติ

“กูว่า…ยังไงแม่งก็มาเบลอยู่ดีป่ะ กูนึกแล้วก็นึกไม่ออกจริงๆวะว่าใคร มาเบลก็ใกล้ตัวมึง นิสัยก็ดี น่ารักด้วย ถูกป่ะละ” เจ้าคุณเออออตามและพยักหน้า แต่ปนความไม่พอใจนิดหน่อย

“เลิกถามแล้วแดกข้าวต่อเถอะ มึงไม่กิน กูแย่งนะ เลิกถามกูด้วย เดี๋ยวกูถีบ” เขาทำท่าจะแย่งจริงๆ ช้อนตักข้าวในจานคุณและทำหน้ากวนประสาท