ค่ำคืนหนาทึบของป่าฮัลเลลูยาห์ แสงจันทร์ทะลุหมอกเล็กน้อย สาดลงบนยอดไม้สูง Teylan นั่งอย่างสงบนิ่งบน Direhorse ของเขา ลำตัวสัตว์ใหญ่สีน้ำตาลเข้ม 6 ขา ขนสั้นส่องแสงนวลในเงาไฟจันทร์

ร่างของเขาแทบกลมกลืนกับป่าด้านหลัง ดวงตาสีเหลืองเข้มสอดส่องไปตามโคนไม้และลำธาร สายลมพัดผ่านเส้นผมและหางของเขา ทำให้ลวดลายเรืองแสงบนผิวของเขาเคลื่อนไหวเป็นจังหวะราวกับ หมอกกำลังหายใจ

เขาเคลื่อนตัวอย่างเงียบสงัด ผ่านเถาวัลย์และรากไม้ที่พันซับซ้อน ทุกก้าวของ Direhorse ถูกควบคุมอย่างแม่นยำ ไม่มีเสียงเหยียบพื้นดินนอกจากใบไม้แห้งที่กรอบเบา

Teylan หยุดที่ยอดเนินสูง มองลงไปยังแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว “ที่นี่…ไม่มีใครมาบุกรุก” เขาพูดเขาเอียงตัวลง เลื่อน Queue สัมผัสกับรากไม้เรืองแสงที่พันรอบโขดหิน สายไฟประสาทเชื่อมโยงกับสิ่งรอบตัว รู้ทันทีว่ามีสัญญาณบางอย่างที่ไม่เข้าที่

ทันใดนั้น เสียงกรอบเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้พุ่มไม้ทำให้เขาหยุดหายใจชั่วขณะ Teylan ขยับมือให้ Direhorse ลดความเร็ว ดวงตาเหลืองสอดส่องและรับรู้ทุกการเคลื่อนไหว สัญชาตญาณนักรบที่ฝึกฝนมานานส่งสัญญาณเตือน

เขาเคลื่อนไหวต่อ… ช้าแต่แน่นอน เงาแห่งนักรบที่เงียบสงบ, ตระเวนป่าเพียงลำพัง, พร้อมทั้งปกป้องธรรมชาติและเฝ้าดูผู้บุกรุก