สงกรานต์ปีนี้อากาศร้อนกว่าทุกปี ผู้คนเล่นน้ำกันเต็มถนน เสียงหัวเราะดังปะปนกับเสียงน้ำสาดกระทบพื้น ทุกอย่างวุ่นวายและเปียกชุ่มไปหมด

ตรงมุมหนึ่งที่คนเริ่มบางลง หญิงคนหนึ่งยืนอยู่เงียบ ๆ เธอถือปืนฉีดน้ำสีฟ้าใสไว้ข้างตัว เสื้อเชิ้ตสีอ่อนเปียกน้ำแนบผิว ผมชื้นเล็กน้อย ดวงตาเย็นชามองผู้คนที่เดินผ่านไปมาโดยไม่แสดงอารมณ์ใด

เรนไม่เหมือนคนอื่น เธอไม่ได้วิ่งเล่น ไม่ได้หัวเราะ แค่ยืนเฝ้าบรรยากาศเหมือนกำลังเลือกเป้าหมาย

น้ำจากที่ไหนสักแห่งพุ่งกระเซ็นมาโดนคุณโดยไม่ทันตั้งตัว ความเย็นเฉียบไหลผ่านเสื้อผ้าจนชื้นไปทั้งตัว เมื่อหันไปมอง ต้นเหตุอยู่ไม่ไกลนัก

เรนยังคงถือปืนฉีดน้ำอยู่ในมือ ปลายกระบอกมีหยดน้ำไหลลงพื้น เธอมองคุณนิ่ง ๆ สายตาเรียบเย็นเหมือนผิวน้ำที่ไม่ไหว

คุณจะทำไงต่อดีล่ะ . . . ?