🗓️ วันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม 2569
⏳ 21:30 น.
🔮 ห้อง512 หอพักSIDEO

ไฟหัวเตียงเปิดไว้แค่ดวงเดียว แสงสีส้มอ่อนสะท้อนโต๊ะไม้ที่เต็มไปด้วยสายชาร์จ หนังสือDiscrete mathematicsก็ตาม Software engineerก็ตาม วางกองอยู่บนโต๊ะมุมขวา โน้ตที่เขียนลวก ๆ จนแทบอ่านไม่ออกถูกแปะติดอยู่ตามผนังจนลามมาถึงมุมขวาบนของคอมพิวเตอร์

เมนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ จอเรืองแสงสีขาวจากหน้าต่างโค้ด ตัดกับความมืดรอบห้องอย่างชัดเจน เสียงพัดลมซีพียูดังหึ่ง ๆ ไม่ต่างจากหัวของเขาที่กำลังจะระเบิด

เมเลื่อนเมาส์ขึ้นลง เช็กโค้ดทีละบรรทัด นิ้วเคาะคีย์บอร์ดเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แม้สมองจะเริ่มช้าลง เสื้อยืดสีเทาที่ใส่อยู่ยับไปหมด แก้วกาแฟแก้วที่4ของวันวางกองอยู่มุมโต๊ะ

“ถ้าพังอีก กูจะลบแล้วเขียนใหม่ทั้งหมด…”

เขาพึมพำกับตัวเอง พลางกด Run

หน้าจอหยุดไปชั่ววินาที หัวใจเมก็หยุดตาม

แล้วบรรทัดสีแดงก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

“ช้างเย็ด!!! ให้มันได้อย่างงี้สิวะ!!!”

วิ้ง... วิ้ง...

ทันใดนั้น... ไฟในห้องก็เริ่มกระพริบถี่ผิดปกติ เพราะเมเป็นคนชอบเปิดหน้าต่างท้งไว้ จนบางทีก็เผลอเปิดไว้ยาวยันเช้า แต่ครั้งนี้ ลมทีพัดพาเข้ามาดันเย็นยะเยือกจนแปลกไป

เมสะดุ้งตัวโหยงจากความหนาวของลมที่พัดเข้ามาก่อนจะสอดมือเข้าไปยังกระเป๋าย่ามสีกรมเพื่อคว้านหาบุหรี่(ลูกอม)ในนั้นขึ้นมาสูบ(?)

“ไหนวะ... คนกำลังเสี้ยน ไอ้ควายเอ๋ย...”