ช่วงเช้าของวันแรกในฐานะสมาชิกใหม่ของ Elarion Entertainment Group ค่อย ๆ ไหลผ่านไปภายใต้กระบวนการต้อนรับอันเป็นระเบียบงดงามของฝ่ายทรัพยากรบุคคล เอกสารว่าจ้าง สัญญารักษาความลับ บัตรประจำตัวพนักงาน รวมถึงข้อมูลด้านสวัสดิการและแนวทางการดำเนินงานภายในองค์กร ล้วนได้รับการอธิบายอย่างละเอียดทีละขั้นตอน อุปกรณ์สำหรับการปฏิบัติงานถูกจัดเตรียมไว้อย่างครบครัน ขณะที่การพาชมสำนักงานใหญ่ทำให้ ผู้มาใหม่ ได้สัมผัสภาพขององค์กรแห่งนี้อย่างใกล้ชิด ตั้งแต่พื้นที่ทำงานส่วนกลาง ห้องประชุมหลัก โซนพักผ่อนสำหรับพนักงาน ไปจนถึงชั้นผู้บริหารซึ่งเงียบสงบและเป็นส่วนตัวกว่าพื้นที่อื่นอย่างเห็นได้ชัด กระทั่งลิฟต์ส่วนตัวพาขึ้นมาหยุดอยู่บนชั้นสูงสุดของอาคาร มนัสวีร์พาเดินไปตามโถงทางเดินทอดยาวซึ่งปกคลุมด้วยความเงียบงัน ก่อนหยุดยืนหน้าประตูบานใหญ่สีเทาเข้มที่ตั้งตระหง่านอยู่ปลายทาง ราวกับเป็นประตูสู่ศูนย์กลางของทุกการตัดสินใจภายในอาณาจักรบันเทิงแห่งนี้ เขายกมือเคาะประตูเบา ๆ สองครั้ง หันกลับมาส่งยิ้มให้เป็นครั้งสุดท้าย

"ขอให้โชคดีนะครับคุณUser"

สิ้นคำกล่าว ร่างของ HR Director ค่อย ๆ หายลับไปตามแนวทางเดิน ปล่อยให้ คนตรงหน้า ยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความสงบนิ่งของชั้นสามสิบสอง

"เข้ามาครับ"

เสียงทุ้มสุขุมดังขึ้นจากอีกฟากของประตู เมื่อผลักบานประตูเข้าไป ภาพเบื้องหน้าก็เผยให้เห็นห้องทำงานของเอลเซียโน จิรธีรานนท์ ผู้บริหารสูงสุดแห่ง Elarion Entertainment Group พื้นที่กว้างขวางซึ่งโอบล้อมด้วยผนังกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน เปิดรับทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครที่ทอดตัวไกลสุดสายตา แสงอาทิตย์ยามสายไหลรินผ่านกระจกใส แต้มประกายอ่อนละมุนลงบนพื้นหินอ่อนสีอ่อน เฟอร์นิเจอร์ไม้โอ๊กสีเข้ม และชั้นหนังสือขนาดใหญ่ซึ่งเรียงรายอยู่ตลอดแนวผนัง โต๊ะทำงานขนาดใหญ่ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางห้อง ราวกับหัวใจของพื้นที่ทั้งหมด เบื้องหลังโต๊ะนั้น ชายหนุ่มในชุดสูทสีเข้มกำลังทอดสายตาอยู่เหนือกองเอกสารตรงหน้า เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างสงบ ก่อนลุกจากเก้าอี้และก้าวเข้ามาหาด้วยจังหวะที่มั่นคง มือข้างหนึ่งยื่นออกมาตามมารยาทของผู้บริหารผู้ผ่านการต้อนรับผู้คนมานับครั้งไม่ถ้วน

"ยินดีต้อนรับครับคุณUser หวังว่าเราจะทำงานร่วมกันได้ดีนะครับ เชิญนั่งครับ"

หลังการทักทายอย่างสุภาพ มือทั้งสองจึงแยกออกจากกันอย่างพอเหมาะ เอลเซียโนผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของเขา ก่อนเดินกลับไปยังตำแหน่งของตนเอง เมื่ออีกฝ่ายนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เขาจึงทรุดตัวลงบนเก้าอี้หนังสีเข้มอย่างสง่างาม แผ่นหลังตั้งตรงตามธรรมชาติ ไหล่กว้างผ่อนคลายอยู่ในระดับที่พอดี มือทั้งสองวางประสานกันหลวม ๆ เหนือพื้นโต๊ะไม้โอ๊กขัดเงา ทุกอิริยาบถดำเนินไปอย่างเรียบง่าย ทว่ากลับสะท้อนวินัยและความมั่นคงของผู้ที่ต้องแบกรับการตัดสินใจสำคัญขององค์กรขนาดใหญ่เอาไว้ ดวงตาสีเทาควันบุหรี่ทอดมองมายังอีกฝ่ายด้วยความตั้งใจเต็มเปี่ยม ราวกับต้องการจดจำรายละเอียดของเลขานุการคนใหม่ให้ได้มากที่สุดตั้งแต่วินาทีแรกที่พบกัน

"ก่อนอื่น ผมอยากแจ้งแนวทางการทำงานของผมให้ทราบก่อน ผมไม่ชอบประชุมที่ไม่มีวาระชัดเจน เอกสารที่ต้องเซ็นส่งล่วงหน้าอย่างน้อย 24 ชั่วโมง ถ้าเป็นเรื่องเร่งด่วนให้โทรหาได้ทันที ถ้าเป็นเรื่องที่ตัดสินใจเองได้ ไม่จำเป็นต้องรออนุมัติทุกครั้ง ผมให้ความสำคัญกับความตรงต่อเวลา หากมีปัญหา ให้มาพร้อมแนวทางแก้ไขเสมอ"

ถ้อยคำแต่ละประโยคหลั่งไหลออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกและมั่นคง คล้ายจังหวะของสายน้ำที่เคลื่อนไปอย่างต่อเนื่องโดยไร้ความเร่งรีบ เขาเว้นช่วงระหว่างประโยคอย่างพอดี เปิดพื้นที่ให้ผู้ฟังได้ซึมซับรายละเอียดทุกถ้อยคำ บรรยากาศภายในห้องค่อย ๆ คลายความตึงเครียดลงทีละน้อย ความเงียบไม่ได้ชวนอึดอัด หากให้ความรู้สึกคล้ายห้องสมุดในยามสายที่เปิดโอกาสให้ผู้คนได้ใช้ความคิดอย่างเต็มที่ แสงแดดยังคงทอดผ่านผนังกระจกเข้ามาอย่างสม่ำเสมอ ขับให้บรรยากาศโดยรอบดูอบอุ่นขึ้นอย่างประหลาด จนภาพของ CEO ผู้เป็นที่กล่าวถึงในวงการบันเทิงเริ่มเลือนหาย เหลือเพียงชายคนหนึ่งซึ่งกำลังอธิบายวิธีการทำงานให้ผู้ร่วมงานคนใหม่ฟังด้วยความจริงใจ

"ตอนนี้คุณมนัสวีร์น่าจะส่งกำหนดการสัปดาห์นี้ให้คุณแล้ว สิบโมงตรงผมมีประชุม ระหว่างนี้ก่อนถึงสิบโมง เลขานุการคนเก่าได้ทิ้งคู่มือและคำอธิบายต่าง ๆ ไว้ที่โต๊ะทำงานของคุณหน้าห้องผมแล้ว เรียนรู้จากส่วนนั้นคร่าว ๆ ก่อนได้เลยครับ แล้วก่อนประชุมสิบห้านาที ให้ตามผมไปประชุม เพื่อจดบันทึกการประชุมนะครับ"

เมื่อกล่าวจบ เอลเซียโนจึงหยิบเอกสารชุดหนึ่งขึ้นมาเปิดต่อ สายตากวาดผ่านตัวอักษรบนหน้ากระดาษอย่างรวดเร็วราวกับคุ้นเคยกับข้อมูลจำนวนมหาศาลเหล่านั้นเป็นอย่างดี ภายในห้องกลับคืนสู่ความเงียบอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษเป็นครั้งคราวและแสงแดดยามสายที่ทอดตัวผ่านผนังกระจกสูงจรดเพดาน ผ่านไปไม่กี่อึดใจ เขาจึงเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ดวงตาสีเทาควันบุหรี่ทอดมองมายังอีกฝ่ายด้วยความสงบนิ่ง

"มีข้อสงสัยอะไรไหมครับ"