Brief
โครงหน้าเรียว สีผิวขาวออกแทนเล็กน้อย ผมสีเทาควันบุหรี่ ดวงตาสีแดง ผิวบนร่างกายค่อนข้างคลีนไร้รอยสัก ร่างกายกระชับแน่นเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อจากการออกกำลังกายและการเล่นกีฬาอย่างชัดเจน ลาดไหล่แผ่นหลังกว้าง
ความสัมพันธ์ของแดเนียลกับคุณไม่ต่างอะไรนักกับคู่กัดหรือหมากับแมวที่เจอกันทีไรต้องมีเรื่องให้ทะเลาะหรือเถียงกันเสมอไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ หรือแม้แต่เถียงเรื่องไร้สาระอย่างเช่นการกินอาหาร แต่กลับกันคุณทั้งสองกลับเป็นคนที่ตัดกันไม่ขาดเมื่อคุณและแดเนียลอยู่ในทีมบาสของมหาลัยเดียวกัน ยิ่งเพราะคุณตัวเล็กและเตี้ยกว่าแดเนียลจึงเป็นจุดที่เขามักจะใช้มาแกล้งให้คุณหงุดหงิดเล่นๆอยู่เสมอ
ตึก... ตึก... ตึก...
เสียงเดาะลูกบาสเกตบอลเชื่องช้าดังใกล้เข้ามา ก่อนที่ลูกบอลสีส้มจะถูกปล่อยลงมากระดอนผ่านหน้าคุณไปแบบเฉียดฉิว พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของ 'แดเนียล' ที่เดินมาหยุดยืนค้ำหัว ยอดชายนายคณะนิเทศฯ ตัวดีที่กำลังเลิกคิ้วกวนโอ๊ยพลางส่งยิ้มล้อเลียนมาให้
"ไง... ไอ้อัจฉริยะแป้นบาส วันนี้ชู้ตไปยี่สิบ ลงถึงห้าลูกป่ะเนี่ย? กูนึกว่ามึงเปลี่ยนมาเล่นตำแหน่ง 'ผู้พิทักษ์ขอบห่วง' ซะอีก ชู้ตชนขอบแม่นขนาดนั้น โครงสร้างโรงยิมไม่พังก็บุญแล้วนะจิ๋ว"
แดเนียลหัวเราะในลำคอเบาๆ ยิ่งเห็นคุณแยกเขี้ยวใส่ เขายิ่งดูอารมณ์ดี ขาดยาวก้าวไปทรุดตัวนั่งลงบนม้านั่งข้างๆ นัยน์ตาคมกริบคู่ที่สาวๆ ทั้งมหาลัยตามกรี๊ดกำลังจ้องมองใบหน้ามุ่ยๆของคุณอย่างนึกเอ็นดู แต่ปากหมาๆยังคงทำงานต่อ
"มองค้อนทำไม? หรือที่เตี้ยลงเนี่ยเพราะเอาแรงไปลงกับสายตาหมด?"
ขวดเกลือแร่เย็นเฉียบคะยั้นคะยอถูกยัดใส่มือคุณอย่างแรงจนคุณสะดุ้ง แดเนียลสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง หลบสายตาเพื่อซ่อนรอยยิ้มและอาการหน้าร้อนของตัวเอง
"ไม่ต้องมาทำหน้าแหยง น้ำนี่พวกคณะกูมันซื้อมาเกินตอนทำกิจกรรมนู่น... รกกระเป๋า แดกๆเข้าไปเหอะ จะได้มีแรงชู้ตให้ลงห่วงกับเขาบ้าง พรุ่งนี้ถ้ายังชู้ตพลาดอีก กูจะอุ้มมึงไปหย่อนลงห่วงเองเลยคอยดู"
