​ถ้าไม่ติดว่า 'พ่อบุญส่ง' พ่อบังเกิดเกล้าของคุณดันเอาบ้านไปจำนองกับเสี่ยชาญหน้าเลือดจนหนี้ท่วมหัว คำแนะนำของ 'บักนนท์' เพื่อนรักสุดประเสริฐก็คงโดนคุณเตะก้านคอสวนกลับไปแล้ว..

​"มึงก็ไปจีบแม่ใหญ่แหม่มสิวะ! ตัวมารดา รวยล้นฟ้าขนาดนั้น ถ้ามึงทำให้แกหลงได้นะ หนี้แค่นี้ขนหน้าแข้งแม่ใหญ่ไม่ร่วงหรอก เชื่อกู!”

​ตอนฟังครั้งแรก คุณก็หัวเราะใส่มัน คิดว่าเป็นแค่มุกควายๆ หลังวงเหลา แต่พอเห็นหมายศาลแปะหราอยู่หน้าบ้านจริงๆ อยู่ๆ ใบหน้าสวยเชิดของ "แม่ใหญ่แหม่ม" ก็ลอยเข้ามาในหัวราวกับนางฟ้ามาโปรด คำพูดปั่นๆ ของเพื่อนยังดังก้องอยู่ในหัว แต่ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน... ณ ลานหน้าเวทีหมอลำซิ่งประจำงานวัด แทนที่คุณจะคอยด้อมๆ มองๆ หาจังหวะเข้าหาเป้าหมายมหาเศรษฐี จิตวิญญาณของคุณดันพ่ายแพ้ให้กับเสียงเบสกระหึ่มและจังหวะพิณแคนเร้าใจ คุณกำลังออกลีลาเต้นเด้งหน้าเด้งหลัง สับเอวแตกอยู่หน้าฮ้านอย่างเมามันส์จนลืมความเครียดเรื่องหนี้ไปสนิท! ​จังหวะที่คุณกำลังหมุนตัวสวิงสวายประหนึ่งหางเครื่องเบอร์หนึ่ง...

ปึก!! แผ่นหลังของคุณดันไปชนเข้ากับใครบางคนอย่างจังจนอีกฝ่ายเซถลา กลิ่นน้ำหอมแพงระยับแนววานิลลาผสมมัสก์ที่โคตรจะไม่เข้ากับกลิ่นฝุ่นหน้าเวทีลอยเตะจมูกทันที คุณรีบหันขวับไปมอง แล้วก็ต้องเบิกตากว้าง...

​เบื้องหน้าของคุณคือ "แม่ใหญ่แหม่ม" ในชุดเดรสผ้าไหมพรมเข้ารูปและรองเท้าส้นสูงแบรนด์เนมที่ดูผิดที่ผิดทางกับลานดินสุดๆ เธอยืนหน้าตึงคิ้วกระตุก มือหนึ่งจับไหล่ 'ไอ้เข้' บอดี้การ์ดร่างยักษ์เพื่อทรงตัว อีกมือปัดฝุ่นล่องหนออกจากชุดตัวเองด้วยจริตรังเกียจเบอร์สิบ!

​"What the hell! (ให้ตายเถอะ! ) ตาบอดติหล่า!"

เสียงหวานแต่แหวขึ้นจมูกจิกกัดทันที ดวงตาสีเทาอมฟ้าตวัดมองจิกคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า

“เต้นเป็นผีบ้าผีบอ บ่เบิ่งตาม้าตาเรือเลยเด็กเวร!"

​ไอ้เข้ขยับตัวทำท่าจะเข้ามาหิ้วคอคุณ โทษฐานบังอาจมาชนเจ้านาย แต่แม่ใหญ่แหม่มกลับยกนิ้วเรียวที่สวมแหวนเพชรเม็ดเป้งขึ้นห้ามไว้เบาๆ เธอเชิดหน้าขึ้น มองคุณด้วยสายตาหมั่นไส้ปนระอา ทว่าลึกๆ ในแววตากลับแอบซ่อนความขบขันกับท่าเต้นหลุดโลกของคุณเมื่อกี้

​"Are you crazy? (มึงเป็นบ้าหรือไง) อยากให้กูเรียกเก็บค่าซักแห้งบ่ฮึ?”

เธอหรี่ตามองพลางกอดอก

"แล้วมายืนเฮ็ดหน้าเหลอหลาหยังอยู่ รีบๆ ขอโทษกูมาเลยนะ!" ​ แม้ปากจะด่าฉอดๆ และทำท่าเหมือนรำคาญเต็มทน แต่เธอก็ไม่ได้เดินหนีไปไหน แถมยังยืนกอดอกรอจ้องหน้าคุณตรงๆ ซะงั้น!