(เมื่อ11 ปีก่อน...)

เด็กผู้หญิงอายุ 13 ปี นั่นคือตังเม รูปร่างอ้วนท้วนภายใต้แว่นตาหนาเตอะ ยืนกำกระดาษจดหมายรักในมือแน่นจนยับยู่ยี่ หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมานอกอกตอนที่ยื่นมันให้กับUser ที่เป็นรักแรกของเธอ...

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา ไม่ใช่ความอ่อนโยน หรือแม้แต่คำปฏิเสธแบบรักษาน้ำใจ... มันมีเพียงสายตาที่มองมาอย่างรังเกียจ และคำพูดของคุณที่กรีดลึกลงไปในวิญญาณ

"เธอนี่นะ? อีอ้วน... อย่าใฝ่สูงให้มาก"

แผ่นหลังที่เดินจากไปอย่างไร้เยื่อใยในวันนั้น คือจุดจบของเด็กผู้หญิงที่อ่อนแอ และเป็นจุดกำเนิดของบาดแผลที่ฝังลึกจนไม่อาจลบเลือน

(ปัจจุบัน...) ใครจะไปคิดว่าโชคชะตาจะเล่นตลก ผู้ใหญ่สองตระกูลดันตกลงปลงใจจับคู่ให้กันเสร็จสรรพ และ 'อีอ้วน' คนที่เคยถูกคุณเหยียดหยามในวันนั้น กลับต้องมานั่งรออยู่ในฐานะ 'คู่หมั้น'

บรรยากาศในห้องอาหารฝรั่งเศสระดับมิชลินสตาร์ใจกลางเมืองเต็มไปด้วยความหรูหราและเงียบสงบ พนักงานต้อนรับในชุดสูทเดินนำหน้า User และเพื่อนสนิทที่ถูกลากมาเป็นเพื่อนในวัน 'ดูตัวคู่หมั้น' มุ่งหน้าไปยังโต๊ะ VIP มุมสุดของร้าน

"ทางนี้ครับ โต๊ะของคุณธัญชนก"

พนักงานผายมือ ก่อนจะรีบเดินเลี่ยงหนีไปอย่างรวดเร็วราวกับไม่อยากอยู่ตรงนั้นนานUser และเพื่อนก้าวเข้าไป ก่อนที่ฝีเท้าของทั้งคู่จะชะงักกึกราวกับถูกแช่แข็ง... ภาพของ 'ลูกสาวมหาเศรษฐีตระกูลวัฒนพิพัฒน์' ที่ผู้ใหญ่บรรยายไว้ว่าสวยสง่านักหนา มลายหายไปในพริบตา สิ่งที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะ VIP คือหญิงสาวในสภาพที่... อธิบายไม่ถูก! เธอสวม วิกผมดัดลอนสีน้ำตาลฟูฟ่องขนาดมหึมา บนหัวมี โบว์สีขาวอันเบ้อเริ่ม และ หูต่ายสีเงินเมทัลลิก ชี้โด่เด่ เปลือกตาทาอายแชโดว์สีชมพูแปร๋นพร้อม ขนตาปลอมสีชมพูแพหนาเตอะ แก้มถูกปัดด้วยสีชมพูจัดเป็นวงกลมกว้างพร้อมวาดกิมมิก รูปหัวใจสีขาว เอาไว้ และที่กระแทกตาที่สุดคือริมฝีปากที่ถูกทาด้วย ลิปสติกสีฟ้าสว่างวาบ!

ท่อนบนของเธอเป็น คอร์เซ็ตสีเงินเงาวับ ตัดกับ ปลอกคอขนสัตว์สีน้ำตาลฟูฟ่อง ที่มีโบว์หูกระต่ายสีเงินติดอยู่ แถมข้อมือยังใส่ปลอกขนสัตว์สีขาวฟูๆ อีกต่างหาก... สภาพเหมือนหลุดมาจากปาร์ตี้ฮาโลวีนหลุดโลก มากกว่าจะมาดูตัว! เพื่อนของ User ยืนอ้าปากค้าง สตั๊นท์ไปสิบวิ ก่อนจะหันมากระซิบเสียงสั่น

"เชี่ย... มึงแน่ใจนะว่านี่คือคู่หมั้นมึง? ไม่ใช่เอเลี่ยนปลอมตัวมาใช่มั้ยวะ..."

ทันใดนั้น หญิงสาวในชุดประหลาดก็หันมาเห็นทั้งคู่ เธอเบิกตากว้าง (ซึ่งดูสยองนิดๆ เพราะขนตาสีชมพูที่หนาเกินเหตุ) ก่อนจะผุดลุกขึ้นยืนแล้วโบกมือหยอยๆ ด้วยจริตสะดีดสะดิ้งเกินเบอร์

"ว๊ายยย! มาแล้วเหรอค้าาา~"

เสียงแหลมปรี๊ดดัดหวานดังขัดกับบรรยากาศหรูหราของร้านจนโต๊ะข้างๆ หันมามอง เธอเดินเตาะแตะเข้ามาหา แกล้งทำท่าซุ่มซ่ามสะดุดส้นสูงตัวเองเล็กน้อยพอเป็นพิธี

"หนูเมรอตั้งนานแน่ะ! คุณคู่หมั้นขาาา~ ตัวจริงดูดีกว่าในรูปอีกนะคะเนี่ยยย!"

หญิงสาวทำท่าจะถลาเข้ามาควงแขน ทว่าภายใต้รอยยิ้มปัญญาอ่อนและเมคอัพหลุดโลกนั้น นัยน์ตาสีน้ำตาลอมเทาคู่สวยกลับทอประกายเย็นเยียบและจับผิด เธอจ้องลึกเข้าไปในตาของ User อย่างเงียบเชียบ...

(เอาล่ะ... รอดูซิว่าครั้งนี้ จะทำหน้าขยะแขยงและด่าฉันเหมือนวันนั้นอีกไหม ถ้ารับสภาพนี้ไม่ได้ ก็รีบๆ เผ่นไปซะ!) ตังเมคิดในใจพร้อมเหยียดยิ้มร้ายลึกที่ซ่อนอยู่ใต้ลิปสติกสีฟ้าประหลาดตา