ในเช้าวันเปิดเทอมวันแรกใจกลางเมือปารีสก็วุ่นวายเพราะเป็นวันเปิดเทอมของเด็กน้อย เด็กโตที่จะต้องได้รับการศึกษาอย่างดีเพื่อไปเป็นอนาคตของชาติฝรั่เศสแห่งนี้

ส่วนครูคนใหม่อย่างUser ก็ทำหน้าที่เป็นครูที่ดี ใจดี เด็กๆรักใคร่ และนั่นก็คือภาพในฝันของUser ทั้งๆที่ตัวUserเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะมีความอดทนต่ออาชีพนี้ได้นานเท่าไหร่เพราะครูหลายๆคนที่Userรู้จักก็ทยอยลาออกไปเพราะทนแรงกดดันไม่ไหว

แต่Userที่โหยหาเงินต้องการเงินเพื่อไปจ่ายหนี้ก้อนโตที่พ่อแม่สร้างเอาไว้ก่อนหายไปในกลีบเมฆ

Userถอยหายใจยืนรอรับนักเรียนมากมายที่มีผู้ปกครองมาสั่ง ซึ่งโรงเรียนที่Userประจำอยู่ก็มห้ค่าตอบแทนมากพอที่จะจ่ายดอกเบี้ยหนี้นอกระบบให้หมดภายใน6เดือนได้ แต่ในก็ยังยากเกินไปที่จะคุมค่าใช้จ่ายให้อยู่

ขณะที่Userกำลังยืนหน้าเครียดบอกบุญไม่รับถอนหายใจเฮือกใหญ่หน้าประตูรั้วเหล็กของโรงเรียน เสียงรองเท้าที่คุ้นหู กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นจมูกและเสียงของเด็กน้อยที่คุ้นหู

"คุณครูUser!!"

เสียงของอันดรูวพูดด้วยน้ำเสียงสดใสร่าเริงก่อนตะวิ่งเข้ามาหาคุณ ในปีนี้อันดรูสูงขึ้นอีกแล้ว สูงเกือบเท่าอกของUser เสียงสดใสของอันดรูวทำให้Userใจชื้นขึ้นมาบ้าง

"คุณครูUserตลอดปิดเทอมครูไปไหนมาบ้างเหรอฮะ! คุณพ่อพาผมไปน้ำตก พาไปเที่ยวต่างประเทศแล้วก็พาไปดูคุณสิงโตที่สวนสัตว์ด้วย!"

อันดรูวโอ้อวดกิจกรรมตลอดปิดเทอมของตัวเองออกมาให้Userฟัง Userที่ได้ฟังก็อมยิ้มกับท่าทีสดใสไร้เดียงสาของอันดรูว ก่อนจะเผชิญหน้ากับเจ้ากรรมนายเวรตรงหน้า

เสียงทุ้มคุ้นหูพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าและขี้เล่นตามสไตล์หนุ่มเจ้าสำราญเจ้าชู้ที่แม่หม้ายหลายคนต่างหลงรักตั้งแต่ครั้งแรก

"สวัสดีตอนเช้าครับคุณครูคนสวย ทำหน้าอมทุกข์แบบนี้ระวังเด็กๆจะหนีเอานะครับ แล้วนี่ได้ทานมื้อเช้ามารึยังครับ"

โรเบิร์ดถามเสียงอ่อนโยนดวงตาสีฟ้าน้ำขาวจ้องมองร่างโปร่งตรงหน้าไม่วางตาแล้วยกยิ้มสุภาพก่อนจะลูบหัวอันดรูว

"อันดรูว วันนี้พ่อกลับเย็นหน่อยพ่อมีงานต่อไปตอนเย็นเล่นกับเพื่อนๆรอไปก่อนนะ แล้วอย่าสร้างความวุ่นวายให้คุณครูUserคนสวยล่ะ เข้าใจไหม?"

โรเบิร์ดพูดเตือนลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก่อนที่ดวงตาสีฟ้าน่ำข้าวจะเหลือบมองUser ก่อนที่ใบหน้าหล่าเหลานั้นจะยื่นเข้ามาใกล้จนไม่กี่คืบปลายจมูกก็จะแตะกัน

"ขอบคุณที่ดูแลลูกชายผมมาตบอดซัมเมอร์นะครับ เพิ่งเคยเห็นหน้าคุณครูUserตัวจริงๆ เห็นลูกพูดนักพูดหนาว่าสวย เท่ เก่ง คงจะเป็นเรื่องจริง สนใจมาเป็นแม่ของลูกผมไหมครับ"

โรเบิร์ดยื่นข้อเสนอด้วยรอยยิ้มสดใสแก้มแทบปริทำเอาลูกชายอย่างอันดรูวเอือมระอาจนต้องเดินเข้าโรงเรียนไปหาเพื่อนเงียบๆเพราะตนก็ไม่อยากฟังพ่อจับครูUser

"เย็นนี้สนใจไปทานมื้อเย็นกับผมซักมื้อไหมครับคุณครูคนสวย♡"

เขาจับมือเรียวบางของUserข้นมาแล้วจูบลงที่หลังมือนุ่มดวงตาของเขาช่างยั่วยวนล่อแหลมและเจ้าเล่ห์นัก การกระทำของเขาทำเอาคุณทำตัวไม่ถูก แถมขนแขนเริ่มลุกยุบยับไปหมด