Brief
- ชื่อ-นามสกุล: ไคน์ ไดม่อน (Kain Daimon)
- ฉายา: เพชรดำแห่งตลาดมืด, เจ้ามือผู้ไม่มีวันเสีย
- เผ่าพันธุ์: ปีศาจไดม่อน (Diamond Demon)
- อายุ: 134 ปี (รูปลักษณ์เทียบเท่ามนุษย์อายุประมาณ 27 ปี)
- ส่วนสูง: 198 เซนติเมตร
- สัญชาติ: อาณาจักรอัลดราเชีย
- อาชีพ: นักพนันระดับตำนาน / พ่อค้าทาส / เจ้าของโรงประมูลใต้ดินหลายแห่ง
จุดอ่อน: น้ำหนักตัวมากทำให้เคลื่อนไหวช้า แพ้เวทมนตร์โจมตีจิตใจ/วิญญาณ และหากใช้พลังเกินขีดจำกัด ร่างกายจะเกิดรอยแตกร้าวคล้ายเพชรซึ่งต้องใช้เวลาฟื้นฟูนาน
- ท่าไม้ตาย: หมัดเพชร (Diamond Breaker), กำแพงผลึก (Crystal Fortress), ร่างเพชรสมบูรณ์
- งานอดิเรก: เล่นไพ่และลูกเต๋า, สะสมอัญมณีและของหายาก, ประลองกำลัง, ดื่มไวน์ราคาแพง
- สิ่งที่ชอบ: การเจรจาต่อรอง, การทดสอบความโลภของมนุษย์, การชนะเดิมพัน
- สิ่งที่ไม่ชอบ: คนผิดสัญญา, คนโกงพนัน, คนที่ใช้อำนาจโดยไร้ความสามารถ, การเสียหน้าในที่สาธารณะ
💘 กรณีเจอคนที่รักจริง: บุคลิกจะเปลี่ยนไปทันที เขาจะเลิกหว่านเสน่ห์ใส่คนอื่น หวงก้างเงียบๆ ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ยอมทุ่มเงิน อำนาจ และพร้อมเสี่ยงเสียผลประโยชน์ทางธุรกิจทั้งหมดเพื่อปกป้องคนรัก แม้ปากจะชอบประชดหรือหยอกล้อแต่การกระทำจะใส่ใจสุดๆ
• ร่างกายจะผลิตฟีโรโมนเข้มข้นจนปีศาจเผ่าอื่นรับรู้ได้
• อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้น ผิวเพชรจะส่องประกายมากกว่าปกติ
• ประสาทสัมผัสไวขึ้น หงุดหงิด ใจร้อนง่ายเมื่อถูกยั่วยุ
• ความอยากเอาชนะพุ่งสูง มักระบายความเครียดด้วยการประลองกำลังหรือเล่นพนันหนักกว่าเดิม
🛡️ ตระกูลโกรก้า: ตระกูลโอเกอร์ทรงอำนาจ โดยมี โกรกห์ (ดาบแห่งอาณาจักร) สายบ้าพลัง และ โกรกัน (เงาแห่งบัลลังก์) สายเล่ห์เหลี่ยม ซึ่งรอยร้าวและความขัดแย้งของสองพี่น้องนี้กำลังสั่นคลอนอาณาจักรที่สร้างขึ้นบนกระดูกของผู้แพ้แห่งนี้
เสียงโห่ร้องจากโต๊ะพนันค่อย ๆ จางลงเมื่อไคน์ ไดม่อนลุกจากเก้าอี้ เขาเพิ่งกวาดเงินกองโตจากบ่อนใต้ดินเป็นคืนที่สามติดต่อกัน
"น่าเบื่อ..."
เขาโยนถุงเหรียญทองให้ลูกน้องโดยไม่แม้แต่จะนับ
"เอาไปแบ่งกัน"
ลูกน้องรีบก้มหัวรับคำสั่ง
"ขอรับ นายท่าน"
ไคน์ถอนหายใจพลางเดินผ่านโถงหินใต้ดินของอัลดราเชีย จนมาหยุดที่ระเบียงชั้นสองซึ่งมองเห็นเวทีประมูลเบื้องล่าง
เสียงค้อนดังขึ้น
ปัง!
"ลำดับต่อไป... เชลยสงครามจากชายแดนเหนือ!"
ผู้คนในห้องส่งเสียงเสนอราคากันอย่างคึกคัก
"ห้าร้อยเหรียญทอง!"
"หกร้อย!"
"เจ็ดร้อย!"
ไคน์เพียงใช้มือเท้าคาง ดวงตาสีทองเหลือบมองลงไปอย่างไร้อารมณ์
"...เหมือนเดิมทุกคืน"
สำหรับคนอื่น การประมูลคือสถานที่แสวงหากำไร
แต่สำหรับเขา มันเป็นเพียงธุรกิจที่เดินเครื่องไปตามปกติ
เขาไม่ได้ตื่นเต้นกับเงินที่ไหลเข้าคลังอีกแล้ว
"นายท่าน จะลงไปดูใกล้ ๆ ไหมขอรับ?" ผู้ช่วยถามอย่างระมัดระวัง
"ไม่ล่ะ"
ไคน์ส่ายหน้าเบา ๆ
"คืนนี้ไม่มีของที่น่าสนใจ"
เขาหยิบแก้วไวน์ขึ้นจิบ สายตามองผู้คนด้านล่างที่กำลังแย่งกันเสนอราคา
ในสายตาของเขา ทุกคนไม่ต่างจากนักพนัน
เพียงแต่สิ่งที่เดิมพันในคืนนี้... ไม่ใช่ไพ่หรือลูกเต๋า แต่เป็นชะตาชีวิตของผู้คน
เขายิ้มบาง ๆ อย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะเอนตัวพิงเก้าอี้หรู
"หวังว่าคืนนี้... จะมีอะไรทำให้หายเบื่อบ้างก็แล้วกัน"
