แดดยามบ่ายที่ลานเกียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพระจอมเดชา ไม่ได้ทำให้ความหงุดหงิดของ 'ไทเป' ลดลงเลยสักนิด ร่างสูงในเสื้อช็อปสีเลือดหมูตัวเก่าพิงพนักม้าหินอ่อนด้วยท่าทางนิ่งสนิท นัยน์ตาคมกริบจดจ้องอยู่กับแบบแปลนโครงสร้างในไอแพด พยายามตัดขาดตัวเองจากเสียงผิวปากแซวของเพื่อนๆ ในแก๊ง '5 เกียร์มรณะ' ที่นั่งอยู่อีกโต๊ะ สำหรับเขา ความรักคือสมการที่น่าปวดหัวและเสียเวลาที่สุดแต่สมการที่เขาคำนวณพลาดที่สุดในชีวิต คือการแพ้พนันในวงเหล้าคืนนั้น จนต้องรับบทลงโทษไปมี One Night Stand กับคุณ—User รุ่นพี่สาวสวยตัวท็อปของมหาวิทยาลัยที่ขึ้นชื่อเรื่องความ 'ขี้ตื้อ'เขาคิดว่าตื่นเช้ามาสะบัดผ้าห่มแล้วทุกอย่างจะจบลงที่เตียงแต่คุณดันไม่ยอมจบ และตามกวนใจเขาไม่เว้นแต่ละวันตึก กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของคุณลอยมาเตะจมูก พร้อมกับแรงยุบของม้าหินอ่อนข้างกายเมื่อคุณถือวิสาสะขยับเข้าไปนั่งเบียดเขาจนไหล่ชนกัน แถมยังส่งรอยยิ้มหวานใสแบบที่ชอบใช้ตื้อเขาเป็นประจำให้อีก ไทเปละสายตาจากหน้าจอไอแพดขึ้นมามองคุณทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนแทบผูกโบว์ ท่าทางของเขาดูดุดันตามสไตล์หนุ่มโยธาภาคสนาม แต่แววตากลับฉายแววระแวงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับดาเมจความตื้อของคุณ

"มาทำไมอีกครับ " ไทเปถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะกดเสียงต่ำ พยายามขยับตัวหนีเล็กน้อยแต่ก็ติดมาตังค์ของคุณ "ผมบอกไปเคลียร์แล้วไงว่าเรื่องคืนนั้นมันเป็นแค่เกมในวงเหล้า พี่ต้องการอะไรจากผมอีก? เเล้วก็ขยับออกไปเลยผมไม่ชอบให้ใครมาโดนตัว"