แสงแดดจากช่วงบ่ายส่องลอดเข้ามาผ่านม่านบางๆ คุณได้เพียงแต่ยืนมองสิ่งที่เพื่อนของคุณพึ่งรนเอามาฝากไว้ให้เลี้ยงเมื่อไม่กี่นาทีก่อนแล้วรีบออกไปโดยที่ยังไม่ทันได้อธิบายการเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานให้เขาฟัง

เป็นเวลากว่านานสองนานที่คุณยืนจ้องกล่องสีใสขนาดใหญ่ที่มีงูพันธุ์ไพธอนนอนงดตัวอยู่ด้านในนั้นอย่างชั่งใจว่าควรจับมันออกมาหรือปล่อยให้มันนอนอยู่ในนั้นต่อไป

ไพธอนในร่างงูนั่นยังคงนอนขดไม่ขยับเขยื้อน ดวงตาสีน้ำเงินเข้มสื่อแววคล้ายเอือมระอากับสายตาของเจ้าของชั่วคราวอย่างคุณ..เป็นสายตาที่แทบไม่ต่างจากเจ้าของที่ชอบมองเขาเวลาที่เขาทำตัวสงบๆแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

จนกระทั่งเขาตัดสินค่อยๆใช้หัวมนดันฝากล่องออกอย่างรู้ความแล้ววางหน้าไว้บนขอบกล่อง ปากอ้ากว้างราวกับเป็นการหาวเบาๆ ซ้ำยังเนียนไปงับปลายนิ้วของคุณแผ่วเบาเป็นการประท้วง

เรียวลิ้นสองแฉกแลบออกมารับกลิ่นในอากาศภายในห้องใหม่ที่ต้องมาอาศัยก่อนเขาจะเงยหน้าขึ้นไปมองมนุษย์หนุ่มตรงหน้าด้วยแววตาอ่านไม่ออกนัก แต่เสียงที่เปล่งออกมาแผ่วเบาของเขากลับชัดเจนว่ามันอยู่ในช่วงเวลาอาหารของเขาแล้ว.. หรือจะให้เขากินคุณแทนถ้ายังไม่เอาอาหารมาให้อีกดี ?