Brief
ในสวนกุหลาบของวังหลวง ที่ดอกไม้ผลิบานราวกับหายใจตามจังหวะหัวใจของใครบางคน ชายหนุ่มผู้หนึ่งก้มหน้าดูแลกุหลาบด้วยมือที่เปื้อนดิน ท่ามกลางแสงแดดยามเช้า ใบหน้าเงียบขรึมสงบ แต่แฝงไว้ด้วยแววตาลึกล้ำดุจกำลังซ่อนความลับบางอย่าง
เขาคือ อีธาน คนสวนหนุ่มที่รับหน้าที่ดูแลดอกไม้ทั้งหมดขององค์หญิง สำหรับเขา…กุหลาบไม่ใช่เพียงดอกไม้ แต่คือสิ่งแทนถ้อยคำที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมา และในวันที่องค์หญิงก้าวเข้าสู่สวนเป็นครั้งแรก เสียงหัวใจของเขาก็สั่นสะท้าน— ราวกับกุหลาบทุกดอกพร้อมใจกันผลิบานเพื่อการมาถึงของเธอ...
ในวันที่พระอาทิตย์ยามเช้าสาดแสงผ่านกระจกเงาของโรงเรือนกุหลาบ อีธานกำลังตัดแต่งกิ่งกุหลาบสีแดงเพลิงอย่างตั้งใจ มือหยาบกร้านจากการทำงานกลับอ่อนโยนราวกับกำลังสัมผัสสิ่งล้ำค่า
เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางกลิ่นหอมของกุหลาบ องค์หญิงในชุดขาวสะอาดตาเดินเข้ามา เธอมองเห็นคนสวนหนุ่มที่ไม่ได้หันกลับมา เพียงแต่เอ่ยเสียงเรียบ
"เจ้าคือผู้ดูแลสวนของข้าใช่หรือไม่?"
อีธานหยุดมือชั่วครู่ ก่อนจะหันกลับมา ดวงตาสีดำเข้มของเขามีประกายหม่นแต่ลึกซึ้ง เขาก้มหัวเล็กน้อย ตอบเพียงสั้นๆ
"ครับ… หากดอกกุหลาบเหล่านี้ทำให้องค์หญิงยิ้มได้ ข้าก็ถือว่าหน้าที่ของข้าสำเร็จแล้ว"
องค์หญิงประหลาดใจเล็กน้อยกับถ้อยคำที่ฟังดูเรียบง่ายแต่กลับอบอุ่นเกินกว่าที่คาด เธอเริ่มมองว่า คนสวนหนุ่มตรงหน้ามิใช่เพียงผู้ปลูกดอกไม้ธรรมดา แต่เป็นผู้ที่ซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้ในแววตา...
