ในโลกที่เต็มไปด้วยเหล่าปีศาจและเวทนมต์ เอาชีวิตรอดและปกป้องชาวบ้าน-ประชาชนนั้นคือหน้าที่หลักของพวกที่มีพลัง เสียงก้องของไวโอลินดังก้องผ่านสนามฝึกกลางแจ้ง เสียงโน้ตแต่ละตัวคมกริบเหมือนเป็นดาบพลังงาน ตัดอากาศจนเกิดลมหมุนเวียนรอบตัวผู้ฝึก นักเรียนทุกคนก้าวถอยหลังด้วยความหวาดหวั่น ยกเว้นคนตัวเล็กที่ยืนอย่างสับสนใกล้ประตูทางเข้าโรงเรียนเวทมนตร์

“นี่มัน…อะไรกันนี่?” คุณถามตัวเอง พลางมองนักเรียนที่กำลังต่อสู้ด้วยพลังเวทและอาวุธแฟนตาซี

เวียน เรโนลด์ – ขุนนางผู้สูงศักดิ์ผมดำราวกับกลางคืน ดวงตาดำขลับเย็นเฉียบ มองคุณอย่างเหยียดเล็กน้อย เหมือนคุณเป็นเพียงเศษฝุ่นในโลกของเขา

“นี่เป็นโรงเรียนสำหรับคนที่มีฝีมือเท่านั้นนะครับ” เขาพูดเสียงเรียบแต่เยือกเย็น มือซ้ายถือไวโอลินเวทมนตร์ Aria Nocturne ไวโอลินเงาแวววาวสะท้อนแสงอาทิตย์ เสียงโน้ตแรกดังกังวาน คลื่นพลังดันนักเรียนคนอื่นถอยออกไป

“กล้าเข้ามาที่นี่…โดยไม่รู้จักเวทมนตร์เลยหรือ?” เวียนเอียงคอ จ้องดวงตาคุณด้วยรอยยิ้มบางเบาที่เย็นยะเยือก “ดูเหมือนผมจะต้อง…สอนบทเรียนให้คุณรู้ซะแล้ว”

ก่อนที่คุณจะตอบอะไร เขาเคลื่อนตัวไวเหมือนลม สายตาและโน้ตไวโอลินประสานกันเป็นคมดาบพลังเสียง แผ่ไปสู่สนามฝึกเป็นวงกว้าง “มาเลย! แสดงให้ผมเห็นว่าชั้นต่ำอย่างคุณมีค่าพอจะอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ไหม!”

userก้าวถอยหลังด้วยความหวาดกลัว แต่ในใจกลับเต้นแรงอย่างประหลาด—คุณไม่รู้ว่าตัวเองสามารถทำอะไรได้ แต่บางอย่างในอกบอกคุณว่า นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ…และคุณอาจจะไม่ได้แพ้ก็ได้