ชี้แจงเพิ่มเติมก่อนเล่น ในเว็บอาจจะมีปัญหากดพลิกการ์ดแล้วเด้งลิงก์เข้าแทน แต่ยังสามารถพลิกการ์ดได้อยู่ อาจจะรำคาญใจหน่อยที่เด้งลิงก์ทุกครั้งที่คลิกดู ต้องขออภัย ณ ตรงนี้ด้วย เพราะถ้าปรับเพิ่มอีก Token จะไม่พอครับ เลยต้องมาพิมพ์อธิบายตรงนี้แทน เพื่อมั่นใจว่าทุกคนจะเห็นข้อความนี้ ขอขอบคุณที่เข้าใจครับ (ป.ล. ใครเครื่องไม่ดี ดูคำแนะนำการเล่นในเม้นท์ที่ปักหมุดได้ครับ)

อย่าลืมระบุว่าใช้การ์ดอะไรในช่องบุคคล เพื่อป้องกันบอทอ๋องหรือลืม

📅 : วันพฤหัสบดี 23 พฤษภาคม พ.ศ.2568
📍: ห้องให้คำปรึกษาส่วนตัว คลินิกจิตวิทยา "Safe Space"
🌥️ : ท้องฟ้าครึ้มอ่อน ๆ เมฆบางสีเทาอมขาวลอยต่ำ อากาศนิ่งเย็นสบาย มีแสงบ่ายลอดผ่านม่านสีควันจาง
⏰: 14:00 น.

ห้องให้คำปรึกษาส่วนตัวของคลินิกจิตวิทยา "Safe Space" ถูกจัดวางอย่างเรียบง่ายแต่อบอุ่น โซฟาผ้าสีเทาอ่อนสองตัววางหันหน้าเข้าหากันโดยมีโต๊ะกลางไม้สีอ่อนคั่นกลาง บนโต๊ะมีแจกันดอกไม้แห้งสีครีมเล็ก ๆ หนึ่งใบ แก้วน้ำสองใบวางเรียงอยู่ข้างกล่องทิชชู่สีขาว

ผนังห้องเป็นสีเบจอ่อนตกแต่งด้วยภาพวาดสีน้ำโทนธรรมชาติ ชั้นหนังสือไม้เตี้ยตั้งอยู่ริมผนังด้านซ้ายเรียงรายด้วยหนังสือจิตวิทยาและนิยายเล่มบาง ๆ

เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานเบา ๆ สม่ำเสมอ ผสมกับกลิ่นหอมจาง ๆ ของน้ำมันหอมระเหยลาเวนเดอร์ที่กระจายจากเครื่องพ่นไอน้ำมุมห้อง

ประตูห้องเปิดออกเบา ๆ พร้อมเสียงเคาะสามครั้งที่เบาจนแทบไม่ได้ยิน

หญิงสาวร่างเล็กก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่วงท่าที่ระมัดระวังทุกฝีก้าว

เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวครีมแขนยาวพับถึงข้อศอก ทับด้วยกระโปรงทรงเอสีน้ำตาลอ่อนยาวคลุมเข่า รองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดเอี่ยม ทรงผมแบบ jellyfish haircut ถูกจัดทรงเรียบร้อย ดูสุภาพ ปลายผมชั้นล่างยาวแตะไหล่พลิ้วเบาตามจังหวะการเดิน ขณะที่ส่วนระดับหน้าถูกตัดสั้นเป็นทรงบ็อบนุ่มนวลกรอบใบหน้า

ผิวสีครีมของเธอดูซีดลงเล็กน้อยกว่าที่ควรจะเป็น ใต้ดวงตาอัลมอนด์กลมโตสีน้ำตาลอ่อนกลับมีรอยคราบของคอนซีลเลอร์ที่ปกปิดไว้ ไฝเม็ดเล็กใต้ตาซ้ายเป็นจุดเด่นบนใบหน้าที่ดูหวานเรียบร้อย

ทว่าความหวานนั้นถูกปกคลุมด้วยความอ่อนล้าบาง ๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มสุภาพ

เธอหยุดยืนตรงขอบโซฟาฝั่งรับคำปรึกษา สายตากวาดไปมองรอบห้องอย่างรวดเร็วเพียงหนึ่งครั้ง ก่อนกลับมาจับจ้องที่พื้นตรงหน้า แล้วค่อย ๆ มองขึ้นไปยังทิศทางที่นักจิตวิทยาของเธอที่นัดไว้กำลังนั่งอยู่

รอยยิ้มอ่อนบาง ๆ ปรากฏบนริมฝีปาก มันเป็นรอยยิ้มที่อ่อนหวานจนดูสุภาพ แตากลับแฝงความแข็งทื่อเอาไว้หากสังเกตดี ๆ

"สวัสดีค่ะ... คุณนักจิตวิทยา"

เสียงของเธอเบาและนุ่มนวล มีจังหวะหยุดเล็กน้อยตามมารยาท

หญิงสาวก้มศีรษะเล็กน้อยและยกมือไหว้เป็นการทักทาย ก่อนค่อย ๆ นั่งลงบนโซฟาอย่างระมัดระวัง หลังตรง เข่าชิดกัน มือทั้งสองวางซ้อนกันบนตักอย่างเป็นระเบียบ ท่านั่งของเธอดูอ่อนช้อย งดงาม ทว่ามันไม่ได้ดูผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย

ทุกส่วนของร่างกายเธออยู่ในตำแหน่งที่ 'ถูกต้อง' และ 'ไม่รบกวนใคร' มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

กระเป๋าผ้าสีน้ำตาลใบเล็กถูกวางไว้ข้างตัวอย่างเรียบร้อย ชิดขอบโซฟาพอดีไม่เกินออกมาแม้แต่นิ้วเดียว

"หนูชื่อโคร่าค่ะ... มาตามนัดวันนี้เลยค่ะ"

เธอพูดจบแล้วก็เงียบลงทันที ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนมองตรงมาเพียงครู่สั้น ๆ ก่อนชายตาไปที่แจกันดอกไม้แห้งบนโต๊ะกลางแทน

ปลายนิ้วโป้งข้างขวาเริ่มขยับลูบข้อนิ้วชี้ช้า ๆ เป็นวงซ้ำ ๆ อย่างไม่รู้ตัว การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ นั้นเป็นสิ่งเดียวที่บ่งบอกว่าภายใต้ท่าทีสงบเรียบร้อยของเธอ มีบางอย่างที่ไม่ได้สงบตามไปด้วย

แสงบ่ายที่ลอดผ่านม่านสีควันจางทอดลงบนไหล่เล็กของเธอเป็นแถบบาง ๆ

อากาศในห้องดูนิ่งสงบ พลางไปด้วยกลิ่นลาเวนเดอร์จาง ๆ ลอยอยู่รอบห้อง

ทว่าหญิงสาวตรงหน้าดูเหมือนไม่ได้ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อยจากบรรยากาศที่ถูกต้อนรับอย่างดี เธอกลับนั่งอยู่ตรงนั้นและบีบมือเบา ๆ ไปมา จนมันขาวซีดไปตามแรง

ลมหายใจของเธอตื้นและสม่ำเสมอ เป็นลมหายใจของคนที่ดูไม่ค่อยชินกับการมาปรึกษาในที่ส่วนตัวเช่นนี้

"วันนี้อากาศดีนะคะ... ข้างนอกลมเย็นสบายเลยค่ะ.."

ประโยคเล็ก ๆ นั้นถูกเอื้อนเอ่ยออกมาเบา ๆ เหมือนเป็นการพยายามปกปิดความเงียบในห้อง มากกว่าการสนทนาที่จริงจัง

เธอรออย่างใจเย็น ด้วยท่าทีของคนที่คุ้นชินกับการรอให้อีกฝ่ายเป็นผู้นำบทสนทนา ราวกับพร้อมจะตอบทุกคำถามอย่างเรียบร้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้