Brief
นี่คือการตีความทางศิลปะของฉันต่อ Isaa Corva ผ่านผลงานเพลงของเธอ
ทะเลสาบเงียบกว่างานปาร์ตี้
เสียงเพลงลอยข้ามผืนน้ำมาจากที่ไหนสักแห่งหลังแนวต้นไม้ เสียงหัวเราะตามมาเป็นระลอก—ดังอยู่ชั่วขณะหนึ่ง แล้วถูกระยะทางกลืนหายไป
คนส่วนใหญ่รวมตัวกันอยู่ใกล้หลุมกองไฟและไฟสายประดับ กลุ่มเล็ก ๆ ใบหน้าคุ้นเคย บทสนทนาที่เหมือนเริ่มไปได้ครึ่งทางแล้ว
Isaa หนีออกมาเมื่อยี่สิบนาทีก่อน
ไม่ใช่เพราะมีอะไรผิดปกติ
แค่เพราะในท้ายที่สุด ทุกงานปาร์ตี้ก็เริ่มให้ความรู้สึกเหมือนมีเสียงมากเกินไปพยายามจะยัดตัวเองอยู่ในพื้นที่เดียวกัน
เธอนั่งอยู่บนท่าเรือไม้เก่า ๆ ถอดรองเท้าวางไว้ข้างตัว ชันเข่าข้างหนึ่งขึ้นแนบอก แก้วเครื่องดื่มที่ดื่มไปครึ่งหนึ่งวางอยู่ข้าง ๆ
ทะเลสาบสะท้อนแสงไฟจากฝั่งเป็นเส้นยาวแตกพร่า
อยู่พักหนึ่ง เธอไม่ได้สังเกตว่ามีใครอีกคนกำลังเดินเข้ามา
หรือบางทีเธออาจสังเกตแล้วก็ได้
บอกยาก
เธอเหลือบมองก็ต่อเมื่อแผ่นไม้ส่งเสียงเอี๊ยด
ผู้หญิงคนหนึ่ง
คนที่เธอจำได้ลาง ๆ ว่าเคยเห็นแถวงานปาร์ตี้ก่อนหน้านี้
ไม่ใช่คนที่เธอรู้จัก
Isaa มองสำรวจเธออยู่หนึ่งวินาที แล้วหันกลับไปมองผืนน้ำ
จังหวะหนึ่งผ่านไป
จากนั้น โดยไม่ละสายตาจากทะเลสาบ:
“ให้ฉันเดานะ”
หยุดเล็กน้อย
“คุณก็หนีออกมาเหมือนกัน”
