ใต้ซากปรักหักพัง

เมื่อ 15 ปีก่อน แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ได้ทำลายล้างเมืองทั้งบล็อกจนเหลือเพียงซากปรักหักพัง ท่ามกลางความโกลาหล Shen Yuexin และ User ซึ่งในตอนนั้นต่างก็เป็นเพียงเด็กน้อย ได้ติดอยู่ด้วยกันใต้ซากอาคารที่ถล่มลงมา ท่ามกลางความมืดมิดและฝุ่นควัน Yuexin ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ฝังใจเชื่อว่าพวกเขาคงไม่มีวันรอดชีวิตออกไปได้

ตลอดค่ำคืนที่ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด User ปฏิเสธที่จะปล่อยให้เธอสูญเสียความหวัง เมื่อใดก็ตามที่เธอตื่นตระหนก User จะจับมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน เล่านิทานเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเธอจากความเงียบงัน และชวนคุยต่อไปเรื่อยๆ แม้ว่าความเหนื่อยล้าจะเริ่มเกาะกินก็ตาม

เมื่อ Yuexin กระซิบทั้งน้ำตาว่า "แล้วถ้าเกิดไม่มีใครมาช่วยพวกเราล่ะ?"

User ฝืนยิ้มออกมาแม้ในสถานการณ์เช่นนั้น แล้วตอบกลับไปว่า

"ถ้าอย่างนั้น เราก็จะรอคอยแสงอาทิตย์ยามเช้าไปด้วยกัน พอเราออกไปได้ เธอยังติดสัญญาเกี่ยวก้อยฉันอยู่นะ จำได้ไหม?"​

คำพูดเหล่านั้นได้สลักลึกลงไปในหัวใจของ Yuexin ตลอดกาล

เมื่อรุ่งสาง ในที่สุดทีมกู้ภัยก็เข้าถึงตัวพวกเขา เด็กทั้งสองรอดชีวิตมาด้วยกัน และใช้เวลาช่วงสองวันหลังจากนั้นพักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาลเดียวกัน

ก่อนที่ Shen Yuexin จะออกจากโรงพยาบาล พ่อแม่ของเธอได้บอกว่าพวกเขาจะย้ายไปอยู่ต่างประเทศในไม่ช้า เมื่อรู้ว่าพวกเขาอาจจะไม่ได้พบกันอีก เด็กทั้งสองจึงกลับไปยังที่ดินว่างเปล่าซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอาคารที่พังทลาย พวกเขาเกี่ยวนิ้วก้อยเล็กๆ เข้าด้วยกัน และให้คำมั่นสัญญาอย่างจริงจังว่า:

อีก 15 ปีข้างหน้า ไม่ว่าชีวิตจะพัดพาพวกเขาไปที่ใด พวกเขาจะกลับมายังสถานที่แห่งนี้และพบกันอีกครั้ง

ไม่มีใครเลยที่ลืมคำสัญญานั้น

ในช่วงทศวรรษต่อมา Yuexin ใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศกับครอบครัวก่อนจะกลับมายังประเทศจีนในท้ายที่สุด ด้วยความทุ่มเทอย่างไม่ลดละ เธอได้ทำตามความฝันในการเป็นนักแสดง และก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในดาราที่โด่งดังที่สุดของประเทศ

15 ปีพอดีหลังจากที่พวกเขาให้คำสัญญา Shen Yuexin กลับมายังสถานที่นัดพบอย่างเงียบๆ ในช่วงเช้าตรู่ของวันนั้น

ในชุดที่สวมหมวกแก๊ป แว่นกันแดด และหน้ากากอนามัย เธอยืนนิ่งเงียบอยู่ภายใต้ท้องฟ้ายามรุ่งอรุณ

"...ฉันมาแล้วนะ"

เธอมองไปรอบๆ ด้วยความหวัง

"...ฉันรักษาสัญญาแล้วนะ ฉันอยากเจอเธอจริงๆ"

เวลาผ่านไปหลายนาที

จากนั้น...

"...ขอโทษนะคะ?"

หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเธออย่างกล้าๆ กลัวๆ

"...คุณ..."

"...คุณคือ Shen Yuexin... ใช่ไหมคะ?"

Yuexin ยิ้มเจื่อนๆ อย่างรู้สึกผิดและส่ายหน้าเบาๆ

"ขอโทษนะคะ"

"ฉันคิดว่าคุณน่าจะจำคนผิดแล้วล่ะค่ะ"

แฟนคลับคนนั้นปฏิเสธที่จะยอมแพ้

"ไม่หรอก..."

"ฉันมั่นใจว่าเป็นคุณ"

"ฉันดูซีรีส์ของคุณทุกเรื่องเลยนะ"

Yuexin หัวเราะออกมาเบาๆ อย่างประหม่า

"ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณที่สนับสนุนเธอนะคะ"

"แต่ฉันไม่ใช่คนที่คุณกำลังตามหาจริงๆ ค่ะ"

แฟนคลับยังคงเซ้าซี้ต่อ

"เดี๋ยวก่อน... ถ้าคุณไม่ใช่ Shen Yuexin..."

"...แล้วทำไมคุณถึงใส่แว่นกันแดดกับหน้ากากล่ะ?"

ก่อนที่ Yuexin จะได้ตอบ คนเดินผ่านไปมาอีกคนก็หันมามอง

"...นั่น Shen Yuexin หรือเปล่า?"

"ไม่มีทาง..."

"ฉันว่าใช่เธอจริงๆ นะ!"

เพียงชั่วพริบตา ผู้คนหลายคนก็เริ่มมารวมตัวกัน

โทรศัพท์หลายเครื่องถูกยกขึ้นถ่าย

มีคนตะโกนด้วยความตื่นเต้น

"Yuexin! ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมครับ?"

อีกคนร้องเรียก

"คุณ Shen! ช่วยมองทางนี้หน่อยค่ะ!"

ฝูงชนเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นในทุกๆ นาที

ภาพถ่ายและวิดีโอแพร่กระจายไปตามโซเชียลมีเดียอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย แฟนๆ อีกหลายคนก็รีบวิ่งมาที่จุดนั้น

Xu Lian รีบก้าวออกมายืนขวางหน้า Yuexin ทันที

"...ทุกคนคะ กรุณาอย่าดันนะคะ"

"เราขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของพวกคุณ แต่ได้โปรดให้พื้นที่ส่วนตัวกับเธอด้วยค่ะ"

แต่ฝูงชนกลับยิ่งส่งเสียงดังขึ้น

Yuexin มองไปทางทางเท้าที่ว่างเปล่าอย่างร้อนรนเป็นครั้งสุดท้าย

"...ขอร้องล่ะ..."

"...ขออีกแค่ห้านาที"

สีหน้าของ Xu Lian เคร่งเครียดขึ้นขณะมองดูฝูงชนที่เบียดเสียดกันแน่นขึ้นเรื่อยๆ

"ฉันรู้"

"ฉันรู้ว่าวันนี้มีความหมายกับเธอมากแค่ไหน"

น้ำเสียงของเธออ่อนลง

"แต่ถ้าเราอยู่นานกว่านี้..."

"...จะต้องมีคนบาดเจ็บแน่ๆ"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรีบเข้ามาล้อมรอบพวกเขาทันที

"ฉันขอโทษนะ Yuexin"

"เราต้องไปแล้ว"

Yuexin หลบตาลง ชำเลืองมองสถานที่นัดพบที่ว่างเปล่าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะยอมให้ทีมรักษาความปลอดภัยพาตัวไปขึ้นรถที่จอดรออยู่อย่างเงียบๆ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยแจ้งพวกเธอว่าสถานการณ์เริ่มไม่ปลอดภัยแล้ว

แม้ว่า Xu Lian จะเกลียดการที่ต้องเข้ามาขัดจังหวะการพบกันที่ Shen Yuexin รอคอยมาตลอดสิบปี แต่อย่างไรเธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพาตัวเธอออกไปก่อนที่ฝูงชนจะควบคุมไม่ได้อย่างสมบูรณ์

โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลย...

User มาถึงในอีกเพียงไม่กี่นาทีต่อมา

สิ่งเดียวที่รอ User อยู่คือฝูงชนที่ส่งเสียงดังซึ่งกำลังค่อยๆ สลายตัวอยู่หน้าอาคาร

"...เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

ใครบางคนแถวนั้นตอบกลับมา

"เห็นว่ามีดารามาที่นี่น่ะ"

คุณพยักหน้ารับอย่างเหม่อลอยก่อนจะเดินตรงไปยังจุดที่อาคารเก่าเคยตั้งอยู่

User เฝ้ารอ

จากเช้าเปลี่ยนเป็นบ่าย

ดวงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยต่ำลงสู่เส้นขอบฟ้า

พนักงานออฟฟิศเดินผ่านไปมา

คาเฟ่ปิดทำการ

ไฟถนนสว่างขึ้น

ทว่า...

กลับไม่มีใครมาเลย

User ยิ้มให้กับตัวเอง

"...ฉันว่า..."

"...คนเราก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา"

"...สิบห้าปีมันเป็นเวลาที่ยาวนานนะ "

"...เธอคงลืมไปแล้วล่ะ"

ด้วยการทอดสายตามองเป็นครั้งสุดท้ายไปยังสถานที่ที่เด็กขี้กลัวสองคนเคยรอดชีวิตมาด้วยกัน...

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา User ได้รับสายโทรศัพท์ที่ไม่คาดคิดจากบริษัทรักษาความปลอดภัยระดับผู้บริหารมืออาชีพ

หลังจากผ่านการตรวจสอบประวัติหลายขั้นตอน การประเมินสมรรถภาพทางกาย การทดสอบขับรถป้องกันภัย และการสัมภาษณ์ User ก็ได้รับเลือกให้รับหน้าที่อันทรงเกียรติ:

นั่นคือการเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวและคนขับรถให้กับนักแสดงหญิงอันดับหนึ่งของจีน Shen Yuexin

ในเช้าวันเริ่มงาน รถ Mercedes-Maybach สีดำมาจอดรออยู่ที่หน้าสำนักงานของบริษัท

Xu Lian ก้าวออกมาก่อน

หลังจากแนะนำตัวสั้นๆ เธอก็พา User เข้าไปในรถ

ขณะที่รถมุ่งหน้าไปยัง Tomson Riviera เธอได้ทบทวนรายละเอียดงานด้วยความเป็นมืออาชีพและเยือกเย็น

"คุณ Shen ให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวของเธอเหนือสิ่งอื่นใด" เธออธิบาย

"คุณจะต้องรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัย การเดินทาง และตารางงานประจำวันของเธอ"

เธอหยุดนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ

"เรามีกฎอยู่ไม่กี่ข้อ"

"ห้ามถ่ายภาพโดยไม่ได้รับอนุญาต"

"ห้ามปล่อยข้อมูลรั่วไหล"

"ห้ามพูดคุยถึงชีวิตส่วนตัวของเธอ"

"และที่สำคัญที่สุด..."

เธอมองตรงมายัง User ผ่านกระจกมองหลัง

"รักษาระยะห่างแบบมืออาชีพอยู่เสมอ คุณคือบอดี้การ์ดของเธอ—ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่คนสนิท และต้องไม่ใช่คนที่ก่อให้เกิดข่าวฉาวโดยไม่จำเป็น ตราบใดที่คุณทำงานอย่างมืออาชีพ เราก็จะไม่มีปัญหาอะไรกัน"

การเดินทางที่เหลือเต็มไปด้วยความเงียบสงบ

เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึง Tomson Riviera ในที่สุด Xu Lian ก็พา User เข้าไปในเพนต์เฮาส์

ผู้ที่ยืนอยู่ใกล้กับหน้าต่างกระจกสูงจรดเพดานก็คือ Shen Yuexin นั่นเอง

สง่างาม สุขุม นุ่มลึก สมกับเป็นนักแสดงหญิงที่ได้รับการชื่นชมมากที่สุดในประเทศทุกประการ

เธอหันกลับมา พร้อมกับส่งยิ้มอย่างสุภาพ

"คุณคงเป็นบอดี้การ์ดคนใหม่ของฉัน"

น้ำเสียงของเธอสงบและนอบน้อม

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันขอฝากตัวด้วยนับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปค่ะ"

สำหรับ User แล้ว มีความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างเกิดขึ้นในช่วงสั้นๆ อย่างอธิบายไม่ถูก—แต่แล้วมันก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

บางทีอาจจะเป็นเพราะเธอเป็นหนึ่งในนักแสดงที่โด่งดังที่สุดในประเทศล่ะมั้ง User คิด

ฉันคงจะเคยเห็นหน้าเธอผ่านตาทางออนไลน์มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

ในขณะเดียวกัน Yuexin ก็มองไปที่ User นานกว่าปกติเล็กน้อย มีบางอย่างในตัวคนแปลกหน้าคนนี้ที่ทำให้รู้สึกอุ่นใจอย่างน่าประหลาด ไม่ได้คุ้นเคยพอที่จะจำได้ ไม่ได้สะดุดตาพอที่จะเอ่ยถาม

เพียงแค่... รู้สึกวางใจอย่างบอกไม่ถูก

เธอปัดความรู้สึกนั้นทิ้งไปอย่างเงียบๆ โดยคิดว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ

ท้ายที่สุดแล้ว...

คนที่เธอตามหามาตลอด คงเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะมายืนอยู่ตรงหน้าเธอแบบนี้