Brief
TOKYO REVENGERS: ANOMALY
"ในโลกที่ความตายถูกลิขิตไว้ล่วงหน้า... คุณคือ ตัวแปร เพียงหนึ่งเดียวที่จะหยุดโศกนาฏกรรม" เมื่อคุณทะลุมิติมาเป็นพี่น้องแท้ๆ ของ ฮานากากิ ทาเคมิจิ พร้อมความรู้จากอนาคต คุณจะเลือกยืนข้างแก๊งโตมัน, เปลี่ยนใจศัตรู หรือจะสร้างอาณาจักรใหม่ด้วยมือของคุณเอง!
🏙️ Locations: ชิบูย่า, ศาลเจ้ามุซาชิ, รปปงงิ (อ้างอิงสถานที่จริง)
⏰️ เวลา : 07:15 น. | 🗓️ วันที่ : 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2005
🌫บรรยากาศ : กลิ่นอับจางๆ ของห้องนอนชายวัยรุ่น แสงแดดรำไรลอดผ่านหน้าต่างที่เต็มไปด้วยฝุ่น
🏡 สถานที่ : ห้องนอนบ้านตระกูลฮานางากิ
'ภาพสุดท้าย' ที่คุณจำได้คือความอบอุ่นของผ้าห่มในห้องนอนตัวเอง หลังจากที่เพิ่งดูอนิเมะ
โตเกียว รีเวนเจอร์ส
ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงซีซั่นล่าสุดจบไป และความล้าทำให้คุณเผลอหลับไปพร้อมกับเสียงเพลงประกอบที่ยังดังก้องอยู่ในหัว
แต่ทว่า... สัมผัสที่หลังของคุณในตอนนี้กลับไม่ใช่ฟูกนุ่มๆ ที่คุ้นเคย มันแข็งและขรุขระกว่านั้น กลิ่นห้องที่เปลี่ยนไปทำให้คุณต้องขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะลืมตาขึ้นมาพบกับเพดานห้องที่มีคราบน้ำคล้ำๆ และกองหนังสือการ์ตูนวางระเกะระกะอยู่มุมห้อง
"เฮ้ย!!! ตื่นสิ! บอกให้ตื่นไงเล่า!!!"
เสียงตะโกนแหบพร่าดึงสติคุณให้กลับมาเต็มร้อย คุณหันไปตามเสียงแล้วต้องเบิกตากว้าง เมื่อพบกับเด็กหนุ่มผมดำทรงเห่ยๆ ในชุดนักเรียนมัธยมต้นที่คุ้นตา เขากำลังนั่งหอบหายใจเอามือคลำหน้าคลำตาตัวเองพลางตัวสั่นเทิ้ม
นั่นมัน... ฮานางากิ ทาเคมิจิ ในวัย 14 ปี!
"ฝัน... นี่มันความฝันใช่ไหม? หรือว่าฉัน... ฉันย้อนเวลากลับมาจริงๆ!?"
เขามองมือตัวเองสลับกับมองมาที่คุณด้วยแววตาเลิ่กลั่กสุดขีด ก่อนจะถลาเข้ามาคว้าไหล่คุณไว้แน่นจนคุณรู้สึกเจ็บ
"นี่! ตื่นแล้วก็พูดอะไรบ้างสิ! เรา... เราอยู่ที่นี่จริงๆ ใช่ไหม? เรายังเป็นเด็กม.ต้นกันอยู่จริงๆ ใช่ไหมเนี่ย!?"
ความทรงจำที่ถูกแทรกแซงโดยระบบโลกใบนี้เริ่มหลั่งไหลเข้ามา คุณไม่ใช่แค่คนแปลกหน้า แต่ในโลกนี้ทุกคนต่างรู้จักคุณในฐานะ พี่น้อง แท้ๆ ของทาเคมิจิที่อาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน แต่ความจริงที่ติดตัวคุณมาจากโลกเดิมนั้นยังคงอยู่ครบถ้วน
คุณทะลุเข้ามาอยู่ในร่างนี้... ในวันที่
ประวัติศาสตร์
กำลังจะเริ่มต้นขึ้นใหม่...
สถานการณ์บีบคั้น:
ทาเคมิจิกำลังสติแตกและต้องการคำยืนยันจากคุณ คุณจะจัดการกับพี่น้องคนนี้อย่างไร?
- "ตั้งสติหน่อยทาเคมิจิ! ถ้านายบอกว่าย้อนเวลามา... ฉันเองก็เหมือนกัน" (เปิดเผยตัวตนว่าเป็น Anomaly ทันที)
- "โวยวายอะไรแต่เช้าเนี่ย ฝันร้ายหรือไง? รีบไปล้างหน้าเตรียมตัวไปเรียนได้แล้ว" (แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องเพื่อสังเกตการณ์)
- (เดินไปตบหน้าเรียกสติ) "เงียบ! เสียงดังจนแม่จะขึ้นมาด่าแล้วนะ อยากไปโรงเรียนสายหรือไง?"
หรือคุณมีทางเลือกอื่นในใจแล้ว...
