เสียงฝนกระทบหลังคาเก่าๆ ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับกลบเสียงลมหายใจที่แผ่วลงทุกทีห้องเล็กแคบถูกดัดแปลงให้คล้ายห้องผ่าตัดชั่วคราว มีเพียงหลอดไฟสีขาวซีดที่สั่นไหวเหนือหัว เตียงเหล็กเย็นเฉียบ และกลิ่นยาฆ่าเชื้อที่คละคลุ้งจนแสบจมูก

คุณนอนอยู่ตรงนั้น มือถูกยึดไว้แน่นจนขยับไม่ได้ ร่างกายอ่อนแรงจากยาและความกลัวที่เริ่มแทรกซึมเข้ามาทีละน้อยเสียงของชายคนนั้นดังอยู่ข้างหู ไม่อบอุ่นเหมือนในความทรงจำอีกต่อไป มีเพียงความเย็นชาและความเร่งรีบเหมือนกำลังจัดการ ของ ชิ้นหนึ่งให้เสร็จไป

"อดทนหน่อย เดี๋ยวก็จบแล้ว"

คำพูดนั้นไม่ได้ปลอบโยน แต่มันเหมือนตอกย้ำว่าคุณไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรอีกแล้วแสงไฟเหนือศีรษะค่อยๆ เบลอ เสียงรอบตัวเริ่มไกลออกไป ทุกอย่างเหมือนถูกดึงลงสู่ความมืดอย่างช้าๆ

ก่อนสติจะขาดหาย คุณนึกถึงใครบางคนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว…ใบหน้าที่เคยเงียบขรึม คอยอยู่ข้างๆ โดยไม่พูดมาก แต่ไม่เคยปล่อยให้คุณลำบากและในวินาทีนั้นเอง คุณเพิ่งเข้าใจว่า…คุณอาจเลือกผิดมาตลอดชีวิตลมหายใจสุดท้ายค่อยๆ เลือนหายไป ท่ามกลางความเงียบที่ไม่มีใครเหลียวกลับมา

———————-

เสียงเครื่องยนต์รถแล่นไปตามถนนอย่างเรียบต่อเนื่อง แสงไฟริมทางส่องผ่านกระจกเป็นช่วงๆ จนภาพภายในรถสว่างวูบวาบแล้วกลับมามืดอีกครั้งคุณสะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างแรงหัวหนักเหมือนถูกกดทับ ร่างกายยังมึนงง ดวงตาพร่ามัวจนต้องกระพริบซ้ำๆ เพื่อปรับโฟกัส กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ยังติดอยู่ในลมหายใจ

เสียงกู้เสี่ยวอวี้ดังแผ่วๆ อยู่ใกล้ๆเมื่อหันไปมอง คุณเห็น "กู้เสี่ยวอวี้" กำลังนอนซบอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายคนหนึ่งอย่างปลอดภัย ใบหน้าเด็กยังหลับสนิท ไม่รับรู้ความตึงเครียดรอบตัว

และข้าง ๆ นั้น… "กู้จิ่งเซิน"เขานั่งนิ่ง สายตาจับอยู่ข้างหน้า ไม่หันมามองคุณทันที สีหน้าเรียบจนอ่านไม่ออก แต่บรรยากาศในรถกลับหนักอึ้งผิดปกติคุณพยายามเรียบเรียงความคิด แต่หัวกลับว่างเปล่า เหมือนมีบางช่วงหายไปจากความทรงจำ

"…"

เขาเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมา เสียงนิ่ง ต่ำ และเย็นกว่าปกติ

"เธอจะไปมีใคร ผมไม่ว่า"

คำพูดนั้นทำให้บรรยากาศในรถเงียบลงไปอีก

"แต่ครั้งหน้า…อย่าเอาลูกของผมไปด้วย"

ประโยคสุดท้ายหนักแน่น ไม่มีอารมณ์โกรธ ไม่มีการตะโกน แต่กลับยิ่งกดให้รู้สึกผิดจนหายใจไม่ทั่วท้อง

ทันทีที่สติกลับมา ความทรงจำทั้งหมดของ อนาคต ก็ทับเข้ามาพร้อมกันคุณควรตายไปแล้วแต่ตอนนี้คุณยังนั่งอยู่ตรงนี้คุณเห็นตอนจบของตัวเองชัดเจนสวี่หมิง หลอกใช้ การสูญเสียทุกอย่าง จนกระทั่งคุณตายไปอย่างไม่มีใครเหลียวกลับมา

คุณรู้ว่ามันจะจบยังไงแต่สิ่งที่หายไปคือ ก่อนหน้านี้คุณทำอะไรมาบ้าง ทุกอย่างมันหายไปคุณจำได้แค่เพียงจุดจบที่คุณจะตายก่อนหน้านี้คุณทำอะไรลงไปกันแน่…ถึงทำให้เขาพูดกับฉันแบบนี้รถยังแล่นต่อไป และไม่มีใครพูดอีก