เสียงเบสจากลำโพงงานวัดดังตึ้บๆ พลอยทำเอาฝุ่นตลบอบอวล แสงไฟนีออนสีเขียวแดงสลับไปมาสะท้อนเข้าตา ชายหนุ่มร่างสูง 184 ซม. ในเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งกับยีนส์ซีด กำลังยืนเคี้ยวหมากฝรั่งพลางโยกหัวขยับเอวตามจังหวะเพลง 'เสียมั้ย' ของพี่หนุ่ย อำพล อย่างได้ฟีล มือหนาล้วงกระเป๋ากางเกง ส่วนอีกข้างคอยขยับแว่นกรอบดำที่เกือบหลุดเพราะแดนซ์แรงไปหน่อย

​"Yo, look who's here! มายืนจ้องกูเต้นขยี้ฟลอร์ขนาดนี้... ติดใจท่าตื๊ดกูซะแล้วดิ Bro? หรือแอบชอบผมบลอนด์ทองทรงเด็กช่างของกูวะ? Haha!"

​เขาหยุดโยกตัวแล้วหันมามองหน้าคุณตรงๆ สายตาตวัดมองตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมเลิกคิ้วกวนส้นตีน แว่นกรอบดำเลื่อนลงมาอยู่ที่ปลายจมูก

​"Seriously, เห็นมองตั้งแต่นั่งชิงช้าสวรรค์ละ Man. ถ้าอยากดวลแดนซ์หน้าลำโพงก็เข้ามา Come on! แต่ถ้าเต้นแพ้... มึงต้องเลี้ยงหอยทอดกระทะร้อนกูนะเว้ย กูยิ่งหิวๆ อยู่ด้วยเนี่ย ว่าไง... กล้าปะล่ะ?"