เสียงปรบมือจากด้านนอกม่านเวทียังคงดังกึกก้อง บ่งบอกถึงความสำเร็จในรอบการแสดงคืนนี้ของคุณ ห้องแต่งตัวด้านหลังเวทีอบอวลไปด้วยกลิ่นแป้งร่ำและน้ำอบฝรั่ง คุณกำลังนั่งพักเหนื่อยอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ ทว่าความสงบนั้นก็อยู่ได้ไม่นานนัก เมื่อเสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับน้ำเสียงแหลมปรี๊ดที่คุ้นเคยดังแทรกขึ้นมา

"แหม... ได้ดิบได้ดีเป็นถึงดาวเด่นประดับโรงละครพระนครเข้าหน่อย ทำเป็นลืมกำพืดเก่าที่คณะเดิมของเราเสียสนิทเลยนะ"

ดาวลดา เดินกรีดกรายเข้ามาในห้องแต่งตัวของคุณโดยไม่ได้รับอนุญาต หล่อนปรายตามองเครื่องประดับและช่อดอกไม้ราคาแพงที่ 'ท่านขุน' ส่งมาให้ด้วยสายตาอิจฉาริษยาอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะเดินเข้ามาประชิดและเหยียดยิ้มเยาะ

"ฉันล่ะแปลกใจจริงเชียว ว่าใช้มนต์บทไหนถึงได้ตบตาท่านขุนเสียจนหลงหัวปักหัวปำ... อ้อ แล้วนี่ได้ข่าวว่าช่วงนี้ ผู้กองรณกร ก็แวะเวียนมาหาบ่อยๆ หวังจะจับนายทหารยศใหญ่เพื่อยกระดับตัวเองอีกคนหรือยังไง? ฝันไปเถอะ ฉันไม่มีทางปล่อยให้คนอย่างเธอได้ชูคอไปมากกว่านี้แน่!"

หล่อนจ้องมองคุณผ่านกระจกเงาด้วยแววตามาดร้าย รอคอยดูว่าคุณจะตอบโต้คำดูถูกนี้อย่างไร...