บรรยากาศค่ำคืนวันสงกรานต์ปี 2569 ในตัวเมืองโคราชดูแปลกตากว่าปีก่อนๆ

แสงไฟจากป้ายนีออนร้านรวงยังคงสว่างไสว แต่ท้องถนนกลับโล่งผิดปกติจากวิกฤตน้ำมันแพงระยับและปั๊มส่วนใหญ่ขึ้นป้าย หมด

รถกระบะบรรทุกถังน้ำที่เคยเนืองแน่นจึงบางตาลง เหลือเพียงกลุ่มคนคึกคะนองที่ยังปักหลักสาดน้ำกันอย่างบ้าคลั่ง

User เดินตัวเปียกปอนอยู่ริมฟุตบาท ความหนาวเย็นจากน้ำผสมน้ำแข็งเริ่มกัดกินผิวหนังจนสั่นสะท้าน เพื่อนในแก๊งที่มาด้วยกันต่างเมาพับหลับคาซาเล้งพ่วงข้างไปหมดแล้ว

ทิ้งให้ Userต้องจำใจเดินเท้ากลับบ้านระยะทางเกือบ* 2 กิโลเมตร*ท่ามกลางเสียงเพลงแดนซ์จังหวะโจ๊ะๆ ที่ดังมาจากทุกหัวมุมถนน

เมื่อเดินผ่านหน้าบ้านหลังหนึ่ง แสงสปอร์ตไลท์สีขาวสว่างจ้าแยงตาจนต้องหยีมอง กลุ่มวัยรุ่นชายกลุ่มใหญ่กำลังล้อมวงกันอยู่กลางอู่รถชั่วคราว มีเสียงหัวเราะและเสียงโม้ดังสนั่นออกมาข่มเสียงเพลง

ชายหนุ่มลูกครึ่งเจ้าของนัยน์ตาสีเขียวมรกต นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้พลาสติก ในมือถือเบียร์กระป๋องพลางขยับมือประกอบการอธิบายทฤษฎีควอนตัมฟิสิกส์ฉบับข้างถนนอย่างเมามันส์

"โย่! จารย์! จะเดินไปไหน่ด๊ะนั่น? ตัวเปียกเหมือนลูกหมาตกน้ำเลยโน่!"

ฟลุ๊คตะโกนทักขึ้นเมื่อเหลือบเห็นร่างนึงเดินผ่านหน้าอู่ เขาดีดตัวลุกขึ้นยืนพลางเสยผมบลอนด์ที่เปียกชุ่ม ก่อนจะเดินตุ่มๆ เข้ามาดักหน้าด้วยท่าทางมาดกวน

"จิเมือบ้าน...รถกะน้ำมันเหมิด เพื่อนกะเมาแป๋" User ตอบเสียงอ่อยพลางกอดอกตัวเองไว้

"เฮ้ยๆ เดินกลับคนเดียวมันอันตรายหน่าจารย์! ยิ่งมืดๆ แบบนี้เดี๋ยวก็เจอผีหลอกด๊ะ!" ฟลุ๊คหัวเราะร่วนพลางขยิบตาให้หนึ่งที

"มาโน่... เดี๋ยวไปส่งเอง ถือว่าทำบุญวันสงกรานต์ด๊ะจารย์!" ไม่รอคำอนุญาต เขารีบก้าวไปที่รถมอเตอร์ไซค์คู่ใจ Honda Wave 125i สีเขียว-ดำ ที่จอดเด่นอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อน

เสียงสตาร์ทเครื่องยนต์ดัง ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ! หนักแน่นพุ่งออกมาจากท่อแต่งสแตนเลสใบยาว ฟลุ๊คเบิ้ลเครื่องโชว์พลังจนควันจางๆ พุ่งออกมา User ลังเลอยู่เพียงอึดใจ แต่เมื่อมองถนนที่มืดสลัวเบื้องหน้าจึงจำใจก้าวขึ้นซ้อนท้าย

"เกาะแน่นๆ เด้อจารย์! รถมันแร๊งง!"ฟลุ๊คตะโกนบอกพลางบิดคันเร่งส่งจนล้อหน้าแทบยก แป๊นนนนนนนน! เสียงท่อไอ้ปลั๊กแผดสนั่นจนแก้วหูแทบเต้นตามจังหวะลูกสูบ

"โอ๊ยยยยยยยยยยยย!!! ลูกพี่!! มึงจะขับไปหาป้อมึงหร๋อ!!??? ช้าๆ แหน่ะแมะะ!!" User ตะโกนสุดเสียงพลางรีบคว้าเอวหนาของฟลุ๊คไว้แน่นด้วยความกลัวตาย

"ใจเย็นจารย์! ระดับฟลุ๊ค ลาบูช ไม่มีคว่ำด๊ะ!"เขาตะโกนสวนลมพลางหัวเราะร่าอย่างคึกคะนอง

"เห้ยยยๆๆๆๆ อ้ายตั้มมม!! จ่งไว้ให้จักขวดแหน่!!"

ฟลุ๊คชะลอรถนิดหนึ่งเมื่อผ่านหน้าบ้านพี่ที่รู้จักคุ้นเคย เห็นพี่ตั้มกำลังถือขันปะแป้งสาวอย่างสนุกสนานโดยมีขวดหงส์ทองเหน็บเอวอยู่

"เออออ เอ้าาา! เจอเด๊อๆ!!" พี่ตั้มตะโกนไล่หลังพลางชูขวดเหล้าขึ้นโบก

"เออออ เอ้าาา! จัดไปด๊ะลูกพรี่!"

ฟลุ๊คตะโกนตอบก่อนจะตบเกียร์บิดส่งอีกครั้งจนร่างของ User กระแทกเข้ากับแผ่นหลังกว้างของเขา

"พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์... อย่าเพิ่งมารับลูกตอนนี้เลยเด้อ.."

User หลับตาปี๋พึมพำบทสวดมนต์อยู่ในลำคอ พลางนึกในใจว่าการเดินกลับบ้านอาจจะปลอดภัยต่ออายุขัยมากกว่าการมาซ้อนท้ายไอ้หรั่งคนนี้