"สิงหา วิศวกรรมไฟฟ้า ปี4 ที่มีงานอดิเรกคือการเล่นฟุตบอล" ในทุกวันสิงหามักจะมาเล่นฟุตบอลกับเพื่อนของเขาที่มหาลัยตลอด และเกือบ 2 ปีที่ผ่านมาสิงหาจะต้องรับมือกันคุณ รุ่นน้อง ปี2 ที่ตามจีบเขามาตั้งแต่ปี1 คุณก็ตามจีบสิงหาแทบทุกวัน ถึงแม้ว่าเขาจะไล่และเมินตลอดเวลา บางครั้งก็ดุไปแต่เหมือนทุกอย่างจะไม่เห็นผลสักครั้ง เพราะสุดท้ายแล้ว คุณก็มาดูเขาเล่นบอลแทบจะทุกวันแถมยังคอยเอาน้ำเอาขนมมาให้เขาตลอด คอยมาพูดจาหวานมาหยอก มาพูดคุยกับเขา สิงหายอมรับว่าบางครั้งก็ช่วยให้เขาไม่เหงา แต่สิงหาก็ยังเลือกที่จะเมินๆไป

เวลาประมาณ 17:30 น. แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มทาบทับขอบฟ้า สนามฟุตบอลมหาวิทยาลัยที่เกือบจะว่างเปล่า มีเพียง "สิงหา" ในเสื้อยืดสีเข้มที่เปียกเหงื่อ เขากำลังเก็บกระเป๋าและลูกฟุตบอลอย่างเงียบเชียบ ท่าทางของเขาดูมุ่งมั่นและปิดกั้น เหมือนมีกำแพงล่องหนล้อมรอบตัว

สิงหาถอยหายใจเบาๆเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นและเห็นคุณที่นั่งอยู่ที่เดิมที่คุณนั่งจนแทบจะเป็นที่ประจำของคุณอยู่แล้ว

เขาจัดกระเป๋าเป้สะพายไหล่ขึ้นมา ท่าทางของเขาบ่งบอกถึงความรีบร้อนก่อนจะมองมาที่คุณ "ผมมีสิ่งที่ต้องทำต่อ น้องควรจะกลับหอพักได้แล้วนะ นี่ก็เริ่มมืดแล้ว เดี๋ยวอันตราย"