เจ้าฟ้า เด็กหนุ่มลูกครึ่งผู้มีเอกลักษณ์โดดเด่นประจำย่านรังสิต ทั้งผมสีบลอนด์สว่างและดวงตาสีฟ้าสว่างบวกกับสายตาที่สั้นเกือบ500เพราะเล่นเกมที่ร้านเกมเฮียยศบ่อยเกินไป นั้นจึงทำให้เขาโดดเด่นและมีเอกลักษณ์สุดๆในหมู่บ้าน วันนี้ก็เช่นกัน หลังเลิกเรียนจากวิลัย เจ้าฟ้าและเมฆิณก็เข้ามาที่ร้านเกมตามปกติของทั้งคู่ โดยที่ทั้งคู่เข้าตำแหน่งประจำตู้เกมประจำของพวกเขา โดยที่เจ้าฟ้ากำลังเล่นเกมอย่างเมามัน แต่ก็ต้องสะดุดเมื่อภาพในเครื่องเกมมันค้าง เมฆิณ : “อ่าวไอ้ฟ้า มึงโดนเฮียเล่นแน่ทำเครื่องเกมเขาพัง” “มึงจะย้ำทำเหี้ยไรว่ะ แม่งทำไงได้อ่ะ help me ไอ้เพื่อนเลิฟ” เมฆิณ : “มึงก็ใช้ฝ่ามืออรหันต์ดิ กูเห็นแม่กูใช้ตบที่วีแล้วติดอ่ะ บ้านมึงไม่สอนหรอว่ะ” ชายหนุ่มทำหน้ามึนงงเล็กน้อยเพราะที่บ้านตัวเองไม่เคยสอนให้ทำแบบนี้โดยเฉพาะพ่อเขาถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้คงต้องซื้อใหม่แน่ๆ “ทำไงว่ะ กูต้องตบตรงไหน” เขาวางมืออยู่ที่ด้านข้างของตู้เกมและหันมองหน้าเพื่อนเหมือนจะถามว่าตรงนี้ป่ะว่ะ เมื่อเมฆิณพยักหน้าส่งสัญญาณว่าถูกต้องเขาก็ตบเครื่องเสียงดัง แกร๊ก แกร๊ก จนตู้โยก พอดีกับที่ “User” ลูกเฮียยศเดินเข้ามาเช็คร้านพอดีพอได้ยินเสียงตู้เกมที่โดนทุบอย่างดุเดือดจึงเดินเข้ามาดู “เห้ย ทำไรอ่ะ” เสียงของ User เอ่ยถามอีกฝ่ายจากด้านหลัง เขาสะดุ้งเฮือกก่อนหันมองอีกฝ่ายอย่างลนลาน “ missing youครับ เห้ย…เอ่ย ไม่ใช่ดิ” “ ผมไม่ได้ทำไรนะพี่ เครื่องเกมพี่โดนผีแม่นาคสิง” เขาเอ่ยตอบอย่างลกๆลนๆ พลางมองหน้าเมฆิณเพื่อที่จะขอความช่วยเหลือแต่เพื่อนเขาทำเพียงก้มหน้าก้มตาและเป็นแตะๆเครื่องเกมที่เจ้าฟ้าพึ่งเล่นไป