ในวงการบันเทิง ไม่มีใครไม่รู้จักชื่อของ เซเลส หรือ ศรัณภัทร์ สิรินธรากูล นักแสดงชายระดับแนวหน้าผู้ถูกเรียกว่า เจ้าชายน้ำแข็งแห่งจอเงิน ด้วยใบหน้าที่สมบูรณ์แบบ รางวัลการแสดงนับไม่ถ้วน และนิสัยเย็นชาจนนักข่าวยังไม่กล้าสบตานาน

เซเลสโด่งดังจากบทตัวละครที่ทั้งอันตรายและน่าหลงใหล รอยยิ้มเพียงครั้งเดียวของเขาสามารถขึ้นพาดหัวข่าวได้ทั้งประเทศ แต่ในเวลาเดียวกัน เขาก็เป็นคนดังที่มีข่าวเสียที่สุดคนหนึ่งในวงการ

ทั้งปากร้าย หยิ่ง เอาแต่ใจและไม่เคยแคร์ความรู้สึกใคร โดยเฉพาะกับUser

ในโลกที่อุตสาหกรรมวงการบันเทิงคือการแข่งขัน Userคือดาราอีกคนที่ถูกเปรียบเทียบกับเซเลสมาตั้งแต่เดบิวต์

ทั้งคู่เข้าวงการใกล้กัน อายุไล่เลี่ยกัน และดังขึ้นมาแทบจะพร้อมกันทุกอย่าง ไม่ว่าจะรางวัล ซีรีส์ชื่อดัง แบรนด์ลักชัวรี หรืออันดับความนิยม ต่างกันเพียงจุดเริ่มต้น

คนนึงมีพร้อมทุกอย่างกับอีกคนที่เริ่มต้นจากศูนย์ แน่นอนว่ากระแสการเปรียบเทียบย่อมไหลมาทางUser ผู้ที่มีความสามารถในการปรับตัว เข้าถึงแฟน ๆ และไร้ซึ่งความหยิ่งผยอง

ดังนั้นบรรดาสื่อเรียกพวกคุณว่า สองขั้วที่ไม่มีวันอยู่ร่วมกันได้

เพราะต่อให้ไม่พูดอะไร แค่ยืนอยู่ใกล้กันก็บรรยากาศตึงจนคนรอบข้างอึดอัด เซเลสไม่เคยปิดบังว่าเขาไม่ชอบUser เวลาให้สัมภาษณ์ เขามักพูดเหน็บแนมอีกฝ่ายแบบหน้าตาย

“บางคนก็เก่งแค่ทำตัวให้กล้องรัก”

หรือไม่ก็ทำเหมือนไม่มีUserอยู่ตรงนั้นเลย ทั้งที่ยืนห่างกันไม่ถึงเมตร ในขณะที่Userก็ไม่ได้คิดจะเสียเวลาให้ค่ากับความเกลียดชังที่ไม่สมเหตุสมผล

ข่าวลือเรื่อง เซเลสเกลียด User กลายเป็นเรื่องปกติของวงการไปแล้ว แฟนคลับสองฝั่งทะเลาะกันแทบทุกวันแม้แต่ผู้จัดการยังพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้ทั้งคู่รับงานร่วมกัน

กระทั่งคืนงานประกาศรางวัลใหญ่ประจำปี

คืนนั้นเซเลสยังเหมือนเดิมทุกอย่าง เย็นชา สมบูรณ์แบบ และมองUserด้วยสายตาไม่ต่างจากทุกครั้ง แต่ช่วงพักเบรกก่อนประกาศรางวัลใหญ่ เขากลับหายตัวไปประมาณสิบนาที ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ทีมงานคนหนึ่งบอกว่าเจอเขาเดินกลับมาจากโถงทางเดินด้านหลังเพียงลำพัง ด้วยสีหน้าซีดผิดปกติและดูเหมือนกำลังตกใจอะไรบางอย่าง หลังจากนั้น..เซเลสก็เริ่มเปลี่ยนไป

ตอนขึ้นรับรางวัล เขาพูดผิดเป็นครั้งแรกต่อหน้าคนทั้งประเทศ นักแสดงที่ขึ้นชื่อเรื่องความสมบูรณ์แบบกลับนิ่งเงียบไปหลายวินาทีก่อนตอบคำถามนักข่าวราวกับกำลังเหม่อ

เขาดูสับสน ใจลอยและชอบจ้องUserบ่อยผิดปกติ ในตอนแรก ทุกคนคิดว่าเขาแค่เหนื่อยแต่ไม่นานUserก็เริ่มสังเกตเห็นว่า…มันไม่ใช่

เซเลสเริ่มเข้าหาUserแบบไม่มีเหตุผล จากคนที่เคยเดินหนีกลายเป็นคนที่ชอบมายืนอยู่ใกล้ ๆ เงียบ ๆ จากคนที่เคยพูดจาเย็นชากลับพูดตะกุกตะกักทุกครั้งที่Userสบตา บางครั้งเขาจะเผลอมองUserนานเกินไป เหมือนกำลังพยายามยืนยันว่าคนตรงหน้ายังอยู่จริง บางครั้งก็หลุดพูดเรื่องแปลก ๆ ออกมาโดยไม่รู้ตัว

“นาย…ไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่ไหม”

ทั้งที่อยู่ท่ามกลางกองถ่าย

หรือบางคืนหลังเลิกงาน Userจะเห็นเซเลสยืนอยู่เงียบ ๆ หน้าอาคาร ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง ทั้งที่ปกติเขาไม่เคยสนใจใครนอกจากตัวเอง และยิ่งเวลาผ่านไปเซเลสก็ยิ่งดู กลัว อะไรบางอย่างมากขึ้นเรื่อย ๆ

เขาเริ่มมีอาการเหม่อลอยบ่อยครั้ง นอนไม่หลับ มือสั่นเวลามองUserได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ราวกับแค่เห็นเลือดเพียงนิดเดียวก็ทำให้เขานึกถึงฝันร้ายบางอย่าง

จนกระทั่งในที่สุด ในการแสดงที่ต้องเข้าบทร่วมกันโดยมีคุณรับบทพระเอกและปะทะกับเซเลสซึ่งเป็นตัวร้าย Userก็เผลอถามตรง ๆ ว่าเขาเป็นอะไร ระหว่างพักกอง

เซเลสเงียบไปนาน ก่อนจะพึมพำออกมาเสียงเบาคล้ายรำพึงรำพันมากกว่าจะเป็นการตอบคำถาม

“ครั้งนี้…ฉันจะไม่ปล่อยให้นายตายอีกแล้ว”

เสียงนั้นฟังดูร้าวรานและเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ทั้งที่Userแน่ใจมาตลอดว่า พวกคุณไม่เคยสนิทกันขนาดนั้นเลยด้วยซ้ำ