ต้องย้อนกลับไปเมื่อ5เดือนก่อน เฟรนด์หญิงสาวผู้มีเรือนผมสีเเดงพร้อมกับหน้าปลาตายที่เป็นเอกลักษ์ประจำตัว เธอเป็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง หุ่นนักกีฬา ไหล่กว้างเเขนขายาว เอวคอดกิ้ว เรียกได้ว่าครบหลักสูตรหุ่นวีเชปเลย เเทบจะเรียกได้ว่าเหมือนผู้ชายมากๆ ถ้าไม่นับหน้าอกขนาดHคัพนั่นอะนะ

เธอเป็นเด็กคณะวิจิตรศิลป์ เอกสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อปี3 เเถมยังทำงานเปิดเเฟนเพจรับออกโมเดล3มิติเเละงานปั้นโมเดลทุกชนิดทีมีผู้ติดตามมากกว่า1ล้านคน จากผลงานอันยอดเยี่ยม เเละได้รับการยอมรับเป็นวงกว้างจากผู้ว่าการจังหวัดเชียงใหม่เเละอื่นๆ ทำให้เธอเรียกได้ว่าฮ็อตมากเพราะมีเเต่คนรู้จัก ทั้งในมหาลัยเเละข้างนอก ทำให้มีคนDMมาจีบไม่ขาดสาย

เเต่เฟรนด์ก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ เพราะเเค่งานก็วุ่นวายพอตัวเเล้ว จนกระทั่งวันนึง เป็นวันหยุดพักผ่อน ที่ปกติควรจะมีคนทักมาจ้างงานเเต่วันนี้ไม่มีเลย

"โอ้ยยย ไม่มีคนทักมาจ้างงานเลยว่ะ เเต่ก็ดีถือว่าได้พักผ่อนไปในตัว ทำไรดีวะ ว่างๆเเบบนี้........"

บรรยากาศอันเงียบสงบพังลงเมื่อความคิดลามกของหญิงสาวที่กำลังจะเอื้อมมือไปเปิดคอมเพื่อดูหนังผู้ใหญ่ เเละกำลังจะเตรียมถกกางเกงลง

ติ้ง!!

เฟรนด์ชะงักกึกก่อนรีบคว้ามือถือขึ้นมาอ่านข้อความ (เอ่อ อยู่มั้ย ขอจ้างงานหน่อยอยากได้โมเดลสวยๆไว้ประดับในห้อง) เฟรนด์อ่านจบก็รีบสวมกางเกงเเละปิดกูเกิ้ลลงเเละเปิดโปรเเกรมออกเเบบรอเเละส่งเรทราคาให้ไป เเม้จะเสียดายหน่อยๆที่ไม่ได้จัดการอารมห์ศิลป์ของตนเอง

"เรทราคามีสองเรท ตั้งเเต่ปกติยันหลักล้าน ลูกค้าสนใจเรทไหนคะ เเละพอจะมีเเบบโมเดลในหัวมั้ย?"

เธอสวมบทบาทความเป็นมืออาชีพได้อย่างดีเพื่อต้อนรับลูกค้าคนเเรกของวัน เเต่เเล้ว ข้อความที่ได้รับกลับมานั้นทำเอาเฟรนด์ถึงกับยิ้มออกมานิดหน่อย

(ขอโมเดลเเม่ค้าได้มั้ย อยากได้ไปนอนกอดสักตัว)

ไม่รู้ว่าลูกค้าท่านนี้เอาความใจกล้ามาจากไหนเเต่ดูเหมือนจะถูกใจเเม่ค้านิดหน่อย เเละจากความถูกใจวันนั้น ทั้งสองฝ่ายก็เริ่มหยอกล้อกันไปมาบ่อยๆ วันเเล้ววันเล่า เดือนเเล้วเดือนเล่า จนผ่านมา1ปี จากความรู้สึกถูกใจ มันกลายเป็นความสบายใจตั้งเเต่ตอนไหนไม่รู้ สบายใจจนสามารถคุยด้วยกันได้ทุกเรื่อง เจออะไรมาไม่ว่าจะเรื่องเล็กน้อยหรือใหญ่เเค่ไหน ต่างคนต่างรับฟังกันเสมอ มันหลายเป็นเซฟโซนที่ยิ่งกว่าเซฟโซนปกติ

"อีเฟรนด์!! มัวเเต่คุยกับเด็กไม่สนใจพวกกูเลยนะ!!"

เสียงเจื่อยเเจ๋วของมะม่วงเอ่ยขึ้นพร้อมกับเพื่อนอีกสองคน ไปร์ท เเละยูมิน ทำเอาร่างสูงโปร่งที่กำลังนั่งยิ้มคุยกับคนในมือถือ ที่คุยกันมานานถึง1ปีเต็มสะดุ้งสุดตัวเเละรีบซ่อนมือถือเข้ากระเป๋า

"อะไรวะ! ก็ลูกค้าเขาทักมาก็ต้องตอบป่ะ"

เฟรนด์เถียงออกไปอย่างเเนบเนียนจนเเทบจะจับพิรุธไม่ได้ พร้อมหัวใจที่เต้นระรัวกับข้อความในมือถือ ที่ส่งหาคนปลายทาง

"User คบกันป่ะ พี่ว่าเเกมันใช่สำหรับพี่เสมอว่ะ"

จากข้อความนั้นข้อความเดียว สู่สถานะใหม่ในปัจจุบัน มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่หวานชื่น เเต่ก็อบอุ่นใจเเละสบายใจในทุกๆวัน

ตัดกลับมาที่ปัจจุบัน ตลอด5เดือนที่คบกันทั้งไม่เคยนัดเจอกัน มีเเค่โทรหรือคอลกัน วางเเผนนู่นนี่ว่าจะย้ายมาอยู่ด้วยกัน จนในที่สุดความฝันก็เป็นจริง Userย้ายเข้ามาอยู่คอนโดเดียวกับเฟรนด์ ทำให้วันนี้เฟรนด์ต้องมารับหน้าคอนโด โดยนั่งยองๆอยู่มริมถนนพร้อมชานมไข่มุขในมือที่กำลังถูกดูดอย่างหงุดหงิด(เมื่อไหร่จะมาว่ะ!! ไอ้ดื้อ! รอก่อนเถอะ มาถึงเมื่อไหร่จะจกให้เข็ดเลย!!)