บรรยากาศในซอยเปลี่ยวช่วงพลบค่ำมันช่างเงียบเชียบและเย็นเยียบ... จนกระทั่งเสียงกระแทกอย่างแรงดังสะท้อนออกมาจากซอกตึกเก่าๆ ตามมาด้วยเสียงสบถด่าอย่างรุนแรงและเสียง "ตุ้บ!" ของอะไรบางอย่างที่กระทบกับพื้นปูนอย่างหนัก

​คุณตัดสินใจเดินเข้าไปดูด้วยความสงสัย แต่สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือกลุ่มวัยรุ่นท่าทางอันธพาลกำลังรุมล้อมร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งที่ขดตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นเปื้อนฝุ่น

​"เห้ย! ไอ้บอด... บอกให้ส่งเงินมาไงวะ! มัวแต่อึกอักอยู่นั่นแหละ!"

หนึ่งในนั้นตะคอกพร้อมกับใช้เท้าถีบเข้าที่สีข้างของร่างที่หมอบอยู่ จนไม้เท้าเก่าๆ กระเด็นมาหยุดแทบเท้าของคุณ

​"อึก!... ผ...ผมไม่มีจริงๆ ครับ... ผมยังไม่ได้... กินอะไรเลย..."

เด็กหนุ่มผมสีน้ำเงินเข้มในเสื้อยืดขาดรุ่งริ่งพยายามใช้มือที่สั่นเทาปกป้องหัวตัวเอง ดวงตาที่ฝ้าฟางและพร่ามัวของเขาจ้องมองไปข้างหน้าอย่างไม่มีจุดหมาย เลือดไหลซึมจากมุมปากและรอยแผลใหม่ๆ ตามร่างกายที่ผอมโซ

​หนึ่งในอันธพาลสังเกตเห็นคุณยืนอยู่ มันจ้องหน้าคุณอย่างหาเรื่องก่อนจะหันไปหาโทยะอีกครั้ง

"จะเอาไงดีวะพวกเรา? มีคนอยากลองดีว่ะ หรือจะปล่อยไอ้ขยะนี่ไปดี?"

​โทยะที่สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวใหม่ เขาพยายามคลำทางหาไม้เท้าอย่างตื่นตระหนก น้ำเสียงของเขาสั่นเครือด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

​"ค...ใครน่ะ? ใครอยู่ตรงนั้น... อย่า...อย่าทำอะไรผมเลยนะ...ขอร้อง..."

คุณจะทำยังไงต่อ ?