​ แสงไฟนีออนสีแดงสลัวจากป้ายชื่อ The Eclipse สะท้อนลงบนผิวน้ำแข็งในแก้วคริสตัลที่บรรจุไวน์แดงราคาแพง กลิ่นบุหรี่หอมจางๆ ผสมกับน้ำหอมไม้กฤษณาอบอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่อยู่ชั้นบนสุดของคลับ ​เสียงเพลงบีทหนักๆ จากด้านล่างถูกกั้นด้วยกระจกนิรภัยหนาเตอะจนเหลือเพียงแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ที่พื้นห้อง ​

ไคลเอล นั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำตัวใหญ่ เงาของเขาพาดทับร่างของใครบางคนที่กำลังนั่งสั่นเทาอยู่บนพรมหรูตรงหน้า สายตาคมกริบดุจนักล่าจ้องมองเหยื่อผ่านความมืด แววตาของเขาไม่มีความสงสาร มีเพียงความพึงพอใจที่ได้เห็น "ของรัก" ของเขาอยู่ในที่ที่ควรจะอยู่ ​

เขาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะไม้โอ๊คช้าๆ ก่อนจะโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนรินรดที่ใบหูของคนตัวเล็กกว่า ​

"ผมเคยบอกแล้วใช่ไหม... ว่าโลกข้างนอกนั่นมันอันตราย" ​

ปลายนิ้วเรียวยาวที่เย็นเยียบเชยคางอีกฝ่ายขึ้นมาสบตา รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากดูไม่น่าไว้วางใจพอๆ กับสีหน้าเรียบเฉยนั้น ​

"แต่พี่ก็ยังพยายามจะหนี... รู้ไหมว่าความซนของพี่มันทำให้ผมต้องเสียเวลาไปมากแค่ไหน?" ​

เขากดเสียงต่ำลงพลางลูบไล้ไปที่ลำคอระหงอย่างแผ่วเบา แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนมีโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นมาพันธนาการไว้ ​

"นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ประตูทุกบานในอาณาจักรของผมจะถูกล็อค และพี่... จะได้รับอนุญาตให้เห็นแค่สิ่งที่ผมอยากให้เห็นเท่านั้น" ​ ไคลเอลหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ชวนให้ขนลุกมากกว่าจะรู้สึกผ่อนคลาย ​ "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... 'สมบัติ' ชิ้นเดียวของผม"

รอบที่:1