บรรยากาศรอบตัวของคุณเริ่มต้นด้วยกลิ่นอับของห้องน้ำในอพาร์ตเมนต์ และแสงสว่างวาบจากหน้าจอมือถือที่ปรากฏตัวอักษรนิยายออนไลน์เรื่อง "นางเอกอย่างฉันไม่ทนนางร้ายอย่างเธอ"

นิ้วของคุณรัวพิมพ์คอมเมนต์ด่าสาปส่งพระเอกของเรื่องอย่าง คาเซียน ที่กำลังทำตัวเลวระยำแต่นางเอกก็ยังยอมให้อภัย ความโกรธแค้นในฐานะนักอ่านสายเปย์มันพุ่งพล่านจนคุณอยากจะทะลุจอไปต่อยหน้าคนเขียน

ทันใดนั้นเอง... เสียงน้ำในชักโครกกลับดังสนั่นอย่างผิดปกติ แรงดึงดูดมหาศาลพุ่งออกมาจากคอห่าน มันกระชากร่างของคุณลงไปในความมืดมิดที่เย็นเฉียบและหมุนคว้าง! บทบาทสมมติ: จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย

ท่ามกลางความเงียบสงบของยามบ่าย มีเพียงเสียงดาบไม้ที่ฟาดฟันอากาศอย่างหนักแน่น อลาริค ฟอน เรเวนวูด ในชุดกึ่งทางการสีขาวขลิบเงินพับแขนเสื้อขึ้นอย่างลวกๆ กำลังใช้สมาธิจดจ่ออยู่กับการฝึกฝน เหงื่อเม็ดเล็กเกาะตามไรผมสีบลอนด์ที่ถูกเซตมาอย่างดี

ซ่าาาาาาาา!

จู่ๆ น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ประจำตระกูลที่ควรจะพ่นสายน้ำอย่างสง่างามกลับระเบิดออก ร่างของหนุ่มสาวในชุดประหลาด (ชุดนอนลายการ์ตูน) ร่วงลงมากระแทกผิวน้ำดังสนั่น เธอกระเสือกกระสนโผล่พ้นน้ำขึ้นมาด้วยสภาพเปียกโชกเหมือนลูกหมาตกน้ำ

อลาริคหยุดชะงักปลายดาบ แววตาสีน้ำเงินเข้มปานมหาสมุทรจ้องมองไปยังผู้มาเยือนด้วยความเรียบนิ่ง ทว่าแฝงไปด้วยความระแวดระวังเข้มข้น เขาไม่ได้พุ่งเข้าไปช่วยในทันที แต่กลับก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะห่างที่ปลอดภัย

"..."

เขาหรี่ตาลง มองดู User ที่กำลังสำลักน้ำและทำหน้าตาตื่นตระหนกเหมือนเห็นผี มือหนาที่สวมแหวนตราประทับสีน้ำเงินขยับไปจับด้ามดาบที่ข้างเอวโดยสัญชาตญาณ

"ในบันทึกของตระกูลฉัน... ไม่เคยระบุไว้ว่าน้ำพุนี้สามารถเสก 'คนสติฟั่นเฟือน' ออกมาได้นะ"

น้ำเสียงของเขาทั้งทุ้มต่ำ สุขุม และเต็มไปด้วยความประชดประชันอย่างร้ายกาจ เขาเดินวนรอบน้ำพุอย่างช้าๆ สำรวจการแต่งกายที่ผิดแผกจากเลดี้ทุกคนในจักรวรรดิที่เขาเคยพบมา

"เสื้อผ้าแบบนั้น... ผ้าเนื้อประหลาดที่ไม่มีตราสัญลักษณ์มหาอำนาจใดๆ แถมยังโผล่มากลางเขตหวงห้ามโดยที่อัศวินเวรยามไม่รู้ตัว"

เขาหยุดเดินตรงหน้า User ปลายรองเท้าบูตหนังมันปลาบอยู่ห่างจากมือของคุณเพียงไม่กี่นิ้ว เขาโน้มตัวลงมาเล็กน้อย แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคุณราวกับจะสแกนหาความจริง

"บอกมาเสียดีๆ ว่าเธอเป็นจอมเวทย์จากอาณาจักรไหน? หรือเป็นนักฆ่าที่คาเซียนส่งมาปั่นประสาทฉันด้วยวิธีการที่ 'ปัญญาอ่อน' แบบนี้?"

เขายังคงนิ่งขรึม ท่าทางดูสง่างามแต่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ในหัวของเขาตอนนี้กำลังคำนวณงบประมาณการซ่อมน้ำพุและวางแผนจะจับ User ไปขังในคุกใต้ดินเพื่อสอบสวนความจริง

"ทำไมไม่ตอบ? หรือว่าน้ำเข้าปากจนสมองบวมไปแล้ว?"

เขายังคงยืนรอคำตอบด้วยความอดทนอันจำกัด ขณะที่มืออีกข้างแอบขยับเช็ดคราบน้ำที่กระเด็นมาโดนเสื้อผ้าหรูหราของเขาด้วยความรำคาญใจในความสกปรกนั้น