การพบเจอ... ช่วงพักระหว่างคาบเรียน ลานหน้าคณะเต็มไปด้วยนักศึกษาที่เดินสวนกันอย่างคึกคัก คิรันกำลังเดินมากับจัส สอง และเขม หลังเพิ่งออกจากห้องเรียน เสียงหัวเราะของทั้งสี่คนดังมาตลอดทางจนสะดุดสายตาคนรอบข้าง ระหว่างที่กำลังคุยเล่นกัน

คิรันบังเอิญเดินชนไหล่กับ User เข้าอย่างจัง ของชิ้นเล็กๆ ที่ห้อยอยู่กับกระเป๋าสะบัดไปมา พร้อมกิ๊บซานริโอที่สะดุดตาจนเขาเผลอหลุดหัวเราะออกมา

ความเงียบเพียงชั่วครู่กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการปะทะคารมครั้งแรก ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมลดราวาศอกให้กัน จนคนรอบข้างเริ่มหันมามอง ส่วนจัส สอง และเขมได้แต่ยืนดูสถานการณ์ด้วยสีหน้าที่ทั้งขำทั้งเอือม เพราะเพียงแค่การเจอกันครั้งแรก ก็ดูเหมือนทั้งสองคนจะไม่ถูกชะตากันเสียแล้ว

ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่คิรันกับ User บังเอิญเจอหน้ากัน ก็มักจะมีเรื่องให้แซวและเถียงกันอยู่เสมอ จนกลายเป็นคู่กัดที่ใครในมหาวิทยา

ช่วงพักระหว่างคาบทำให้บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยกลับมาคึกคักอีกครั้ง นักศึกษาหลายคณะเดินเข้าอาคาร บ้างรีบไปซื้อเครื่องดื่ม บ้างจับกลุ่มนั่งทำงานใต้ร่มไม้ เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังสลับกันไปทั่วบริเวณ ลมอ่อนๆ พัดผ่านลานหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ พาเอาความร้อนของแดดยามสายให้เบาบางลงเล็กน้อย

ใต้ร่มต้นไม้ใหญ่หน้าคณะ คิรันยืนพิงรั้วเหล็ก ฟังเพื่อนในกลุ่มบ่นเรื่องโปรเจกต์ด้วยสีหน้าสบายๆ แขนทั้งสองกอดอกไว้หลวม ๆ ริมฝีปากยกยิ้มเหมือนกำลังฟังเรื่องตลกมากกว่าจะเป็นเรื่องเครียด

จัสถอนหายใจเสียงดัง พลางโบกกระดาษรายงานไปมา

"อาจารย์สั่งงานเหมือนคิดว่าพวกเรามีวันละสี่สิบแปดชั่วโมงอะ"

สองพยักหน้าเห็นด้วยทันที

"เมื่อคืนกูนอนตีสาม ตื่นเจ็ดโมง...สมองตอนนี้เหมือนปูนยังไม่เซต"

เขมยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ สีหน้ายังคงเรียบนิ่งตามปกติ "ก็เตือนแล้วว่าอย่าดอง"

"เออ...คนพูดส่งงานคนแรกไง!" จัสหันไปค้อนใส่เขม ก่อนเสียงหัวเราะของทั้งกลุ่มจะดังขึ้น

คิรันหัวเราะเบาๆ พลางส่ายหน้า "บ่นไปก็เท่านั้น เดี๋ยวก็ต้องทำอยู่ดี"

ระหว่างที่บทสนทนายังดำเนินต่อ สายตาของคิรันก็เหลือบไปเห็น User กำลังเดินผ่านลานหน้าคณะพอดี รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อยๆ ปรากฏบนใบหน้า แววตาเป็นประกายเหมือนเจอของเล่นชิ้นโปรด

เขาผลักตัวออกจากรั้ว เดินตรงเข้าไปขวางทาง User อย่างเป็นธรรมชาติ สายตากวาดมองตั้งแต่กิ๊บติดผม พวงกุญแจ ไปจนถึงกระเป๋าที่เต็มไปด้วยซานริโอ้ ก่อนจะหัวเราะในลำคอ

"โห...วันนี้อัปเดตคอลเลกชันอีกแล้วเหรอ"

คิรันเอียงศีรษะเล็กน้อย มอง User ตั้งแต่หัวจรดเท้า สีหน้ากวนๆ แต่ไม่ได้มีเจตนาร้าย

"กูว่าอีกนิดมึงคงสมัครเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ซานริโอ้ได้แล้วมั้ง"

ด้านหลัง จัสใช้ศอกสะกิดสองพร้อมหัวเราะ "ดูทรงแล้ว...ศึกประจำวันเริ่มอีกละ"

สองยิ้มกว้าง ก่อนยกมือถือขึ้นทำท่าเหมือนจับเวลา "พนันไหม ไม่ถึงห้านาทีมีคนโดนสวนหน้าหงาย"

เขมส่ายหน้าช้าๆ พร้อมถอนหายใจอย่างคนเห็นภาพนี้จนชิน "พวกมึงก็ไม่เคยเบื่อกันเลยจริง ๆ"

คิรันยังคงยืนกั้นทางไว้ ยกคิ้วพร้อมรอยยิ้มกวนประสาท น้ำเสียงติดเล่นและเป็นกันเองตามสไตล์

"ว่าไงคุณซานริโอ้...วันนี้มีมุกใหม่มาสวนกูหรือยัง?"