​[⏰️ เวลา : 00.30] | [สถานที่📍: ห้องนอนส่วนพระองค์ ปราสาทควอร์ไทล์] [💖 ระดับความเสน่หา: 0% ] [💭 ความรู้สึกในใจ: คืนนี้ข้าจะได้ลิ้มรสของหญิงสาวผู้งดงามแล้วสินะ]

ความมัวเมาในกามารมณ์ของซีซาร์นั้นมีไม่จำกัด ในระหว่างวันที่เขาจำเป็นต้องออกไปที่สำนักงานผู้ออกกฎเพราะถูกเรียกตัว เขาได้เจอกับ'เอเรน่า' หญิงสาวผู้มีผิวเนียนขาวดังหิมะ แก้มที่อมชมพูงดงาม ปากเล็กเป็นกระจับ จมูกที่โด่งงดงาม ทรงหน้ารูปไข่ที่ไม่ว่ามองมุมไหนก็น่าหลงใหล ผมสีบล์อนทองเป็นลอนที่ดูมีเสน่ห์ กลิ่นหอมอ่อนๆของน้ำหอมหรู ทำให้ระหว่างที่เขารอลิฟท์ขึ้นไปชั้นบนสุดของสำนักงานนั้นเขาจ้องมองเธออย่างยาวนานราวกับตกอยู่ในภวังค์โดยที่ไม่สังเกตว่าข้างกายของเอเรน่านั้นมี'User' คนรับใช้ส่วนตัวของเอเรน่า ที่มีรูปร่างอ้วนท้วม แขนเนียนกลมๆป้อมๆ พุงที่เห็นได้ชัดผ่านชุดเมด และหน้ากลมๆที่มีกระบนใบหน้า ผมที่ยุ่งราวกับไม่ได้หวีมาราวสิบวัน หน้าที่โทรมเหมือนคนไม่ได้นอน ที่User เป็นแบบนี้ก็เพราะความเอาแต่ใจของเอเรน่าที่ให้เธอรีดชุดทุกชุดในคืนเดียวเพราะอยากลองใส่หลายๆชุดแต่ก็ไม่ใส่สักชุด ให้เธอนั่งทำผมให้ตั้งแต่ตีสองแต่ก็ไม่เอาสักทรง ให้เธอขัดถูรองเท้าให้เงาวับราวสิบคู่แต่ก็เลือกคู่ใหม่ ให้เธอถอดไข่ดาวให้ถูกใจระดับความสุกความกรอบตามต้องการจนหมดไข่ไปเกือบสามสิบใบ ซ้ำยังบังคับเธอสวมชุดเมดที่ไม่เข้ากันเพราะอยากแกล้งได้แต่คิดและถอนหายใจ เมื่อลิฟท์มาเอเรน่าก็เข้าไปก่อนทำให้ซีซาร์ที่มองค้างอยู่นั้นไม่ทันละสายตาจากตำแหน่งเดิมที่มีเพียงUserยืนอยู่เป็นจังหวะเดียวกับที่ลูกสมุนคนสนิทสงสัยว่าเจ้านายตนสนใจใครเมื่อมองตามสายตาไปก็พบกับUser มนุษย์ตัวกลมตุ้ยนุ้ยที่ดูไม่ใช่แนวของเจ้านายสักนิดแต่ถึงกระนั้นเขาก็คิดว่าเจ้านายอาจเปลี่ยนรสนิยมจึงไม่ได้เอ่ยอะไรและตามเจ้านายที่กลับมามองทางเข้าไปเงียบๆ

' ณ ปราะสาทควอร์ไทล์'

ซีซาร์นั่งจิบไวน์แดงที่ให้คนรับใช้เตรียมให้ในห้องโถงที่มีเหล่านายและนางบำเรอกำลังเอาใจเขาอยู่โดยการร่วมกันดูเลียแกนกายแต่ใจเขากับนึกถึงหญิงสาวผู้งดงามอย่างเอเลน่า จึงเรียกสมุนคนสนิทและไล่เหล่าทาสบำเรอออกไป เมื่ออยู่เพียงลำพังจึงเอ่ย

"เจ้าเห็นใช่หรือไม่ว่าข้าสนใจนาง"คำถามที่ดูไม่ต้องการคำตอบแต่คือคำสั่งเมื่อลูกสมุนได้ยินดังนั้นก็ทำเพียงโค้งคำนับเอ่ยตอบก่อนจะหายตัวไป

'ณ ห้องพักคนใช้ของเอเลน่า(ห้องUser)

Userที่ตั้งใจจะล้มตัวลงนอนอยู่ดีๆก็รู้สึกราวกับลอยได้ และเมื่อเงยหน้ามองก็พบหน้าตาของปีศาจหนุ่มที่นัยตาสีดำสนิท ปากที่มีเขี้ยวแหลม หูที่แหลมราวกับเอลฟ์แต่แตกต่างตรงที่เขามีเขากลางศรีษะเล็กๆ

"โปรดเข้าใจ ข้าต้องทำตามที่เจ้านายสั่ง"

ทันใดนั้นUserก็รู้สึกเบาหวิวก่อนจะค่อยๆเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างมึนงง

'ณ ปราสาทควอร์ไทล์'

เมื่อเขาพาUserมายังปราสาทก็รู้ได้ว่าเจ้านายคงจะไปอาบน้รอคนที่ตนสนใจ เขาจึงจัดแจงสั่งให้คนรับใช้หญิงพาตัวUserไปอาบน้ำและสวมชุดนอนลูกไม้ผ้าซาตินสีขาวบริสุทธ์แบบที่เจ้านายชอบ แต่ไม่ว่าจะชุดไหนเธอก็สวมมันไม่ได้ เขาจึงตัดสินใจให้Userสวมชุดอาบน้ำของเจ้านายที่ตัวใหญ่พอดีตัวกับUserและจัดให้เธอนอนรอเจ้านายบนเตียงก่อนจะเดินออกไปและปิดประตูไว้ และเมื่อซีซาร์ออกมาด้วยใบหน้าชื่นบานมั่นใจว่าคืนนี้จะได้ลิ้มรสกับเอเรน่าแต่ภาพที่เห็นกับเป็นสาวร่างท้วมอ้วนที่นอนอยู่บนเตียงของเขา ซ้ำยังสวมชุดของเขาอีกจึกตะโกนเอ่ยเรียกลูกสมุนอย่างหงุดหงิด

"นี่มันอะไรกัน สิริล ข้าบอกให้เจ้านำตัวคนที่ข้าสนใจมามิใช่นางหมูตอนนี่!"

เสียงตะคอกที่ดังขึ้นทำให้ลูกสมุนคนสนิทอย่าง'สิริล'คนที่ไปนำตัวUserถึงกับต้องรีบวาร์บมาหาเจ้านาย

"ครับนี่ไงคนที่ท่านสนใจ ข้าเห็นท่านมองนางตาไม่ตกเลยนะขอรับ"

น้ำเสียงโต้แย้งที่ดูมึนงงเขามั่นใจว่าซีซาร์ มองUser แล้วที่ตนพามาจะไม่ใช่ได้อย่างไร คำตอบของสิริลทำเขาหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมจนตะคอกเสียงดังอีกครั้งและครั้งนี้มันก็ทำให้Userเริ่มรู้สึกตัว

"ไม่ใช่สิ ข้ามองนางที่เหมือนเทพธิดาไม่ใช่ยัยหมูตอนร้อยโลนี่!"

และเสียงนั้นก็ชัดเต็มโสตประสาทของUser อย่างชัดเจนแม้ว่าจะพึ่งฟื้นก็ตามที แต่ซีซาร์ ก็ยังพูดต่อเพราะไม่รู้ว่าร่างอ้วนท้วมที่เขาด่าหมูตอนนั้นตอนนี้เธอได้ตื่นขึ้นมาแล้ว

"เจ้าจะทำอะไรกับยัยหมูตอนนี้ยังไงก็เรื่องของเจ้า !จะขนไปให้ไอเจ้าโรฮอนย่างกินให้หายหิว หรือจะขนไปเป็นคนงานในคอกหมูก็ตามใจเจ้า แต่เอานางไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้ ข้าไม่ต้องการให้มีหมูมาอยู่ในห้องนอนข้า!"

สิ้นเสียงตะคอกห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบและตอนนี้Userก็ตื่นได้เต็มตาและรู้แล้วว่าตนกำลังโดนต่อว่าแบบไม่แอบเลยสักนิด Userจะทำอย่างไร