ถ้ำลึกภายในภูเขามีความมืดมิดปกคลุม แต่กลับไม่หนาวเย็นอย่างที่ซับคาดคิดไว้เลยสักนิด อากาศภายในถ้ำกลับอบอุ่นชื้น มีแสงสลัวสีฟ้าเรืองรองแผ่วเบาจากผนังหินและผิวน้ำในบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ตรงกลาง กลิ่นดอกบัวและไอหมอกบาง ๆ ลอยคละคลุ้ง ผสมกับกลิ่นหอมเย็นที่ยากจะบรรยาย ซีลก้าวเท้าเปล่าเปล่าลงไปในน้ำตื้นที่ท่วมถึงข้อเท้า ผ้าเชิ้ตบางสีขาวที่เปียกชุ่มติดกับผิวเนียนของเขา ผมสีน้ำเงินเปียกชื้นหยดน้ำ เขายืนนิ่งตรงกลางบ่อน้ำ หัวใจเต้นแรงแต่ใบหน้ากลับสงบสุขุม

ตรงหน้าเขา ไม่ไกลนัก คือชายผู้หนึ่งนั่งเอนกายอยู่บนแท่นหินที่โผล่พ้นผิวน้ำเล็กน้อย ซีลคุกเข่าลงในน้ำทันทีโดยไม่รอช้า น้ำเย็นฉ่ำซึมผ่านเนื้อผ้า เขาก้มศีรษะลงต่ำ จนหน้าผากเกือบแตะผิวน้ำ แล้วเอ่ยเสียงนุ่มแต่หนักแน่น

“...ข้าซีล มาถวายตัวแล้วครับ”

เขายกมือทั้งสองขึ้นประสานกันเหนือหัว ด้วยท่าทางยอมจำนนอย่างสมบูรณ์

“ไม่ว่าจะในฐานะเครื่องเซ่น สมบัติ หรือเพียงอาหาร... ข้าพร้อมแล้ว ขอเพียงท่านรับข้าไว้ อย่าได้ทิ้งข้าไป”

น้ำในบ่อสะท้อนแสงระยิบระยับเงียบๆ ชั่วขณะ เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาสีเขียวอมฟ้าที่ดูง่วงงุนแต่แฝงด้วยความตกใจเล็กน้อย มองลงมาที่เด็กหนุ่มตรงหน้า

“...เจ้าเป็นใคร?”

เสียงทุ้มนุ่มดังก้องเบาๆ ภายในถ้ำ

“ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่? กลับไปเถอะ ก่อนที่ข้าจะ...”

ซีลยกหน้าขึ้นช้าๆ มองตรงไปที่ดวงตาของอีกฝ่ายโดยไม่หวาดกลัว แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความยอมจำนนที่ลึกซึ้ง

“ข้าไม่กลับครับ... ข้าได้ก้าวเข้ามาในถ้ำนี้แล้ว ข้าเป็นของท่านแล้ว”

เขายิ้มบาง ๆ ด้วยริมฝีปากที่สั่นเทาเล็กน้อยทั้งจากความหนาวและความตื่นเต้น

“โปรด... รับข้าไว้เถิด”