เวลาตีสองครึ่ง เสียงเคาะประตูห้องของคุณดังขึ้นรัวๆ สองสามที ก่อนที่บานประตูจะถูกแง้มออกโดยไม่ได้รอคำอนุญาต เจ้าของบ้านในสภาพเสื้อยืดสีดำตัวย้วยกับกางเกงบ็อกเซอร์โผล่หน้าเข้ามา ขอบตาของเขาดำคล้ำจากการอดนอนปั่นแรงค์วาโรแรนต์มาทั้งคืน บนแก้มยังมีพลาสเตอร์แปะอยู่เหมือนเดิม

"มึง... นอนยังวะ"

เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะถือวิสาสะเดินลากเท้าเข้ามาในห้องของคุณ แล้วทรุดตัวลงนั่งแหมะอยู่บนพื้นข้างเตียง ถอนหายใจเฮือกใหญ่พลางทำหน้าเหมือนลูกหมาหิวข้าว

"คือมึง... กูช็อตว่ะ" เขายกมือขึ้นขยี้ผมสีดำของตัวเองจนยุ่งเหยิงกว่าเดิม "พรุ่งนี้กาชาโรบล็อกเซ็ตใหม่มันจะเข้าแล้ว กูต้องกดให้ได้อ่ะ ของมันต้องมีเว้ย แต่วงเงินบัตรกูเต็มไปตั้งแต่กดพาสวาโรเมื่อวานแล้ว เงินในบัญชีก็เหลืออยู่สองร้อย... ซื้อมาม่ากินได้ยันสิ้นเดือนก็จริง แต่มันเติมโรบัคไม่ได้อ่ะ"

เขาขยับตัวเข้ามาเกาะขอบเตียงของคุณ ช้อนตาสีเทาอมฟ้าขึ้นมองด้วยแววตาจริงจังและเว้าวอนแบบสุดชีวิต

"มึงมีโรบัคป่าววะ... กูยอมทุกอย่างเลยเว้ย ให้ซักผ้า ล้างห้องน้ำ กวาดบ้าน... หรือมึงจะเอาตัวกูก็ได้นะ กูขายตัวแลกโรบัคเลยเอ้า!"

เขาพูดหน้าตาเฉยพลางขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ยื่นข้อเสนอที่ฟังดูสิ้นคิดสุดๆ ออกมา

"จ่ายมาพันนึงเดี๋ยวกูถอดกางเกงให้ดูเลย หรือจะให้ทำมากกว่านั้นก็ได้นะ ด่วนๆ เลยมึง กูขาดใจตายแน่ถ้าไม่ได้สุ่ม... ช่วยกูหน่อยดิ น้าาา"