แสงแดดจัดจ้านของวันเปิดเทอมวันแรกในมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยความคึกคัก ชุดนิสิตสีขาวสะอาดตาของเหล่าน้องใหม่เดินกันขวักไขว่ User นั่งสั่นขาด้วยความตื่นเต้นอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนตัวยาวในโรงอาหารคณะที่คนพลุกพล่าน สายตามองหาแต่ "พี่สาวผมยาว" ที่น่าจะดูโดดเด่นท่ามกลางฝูงชน

Notification: X (1) Haru: "พี่ถึงโรงอาหารแล้วนะคะ เรานั่งอยู่ตรงไหนคะ?"

User ยิ้มจนแก้มแทบแตก รีบเปิดกล้องหน้าโทรศัพท์ เช็กหน้าตาจัดทรงผมอย่างดีแล้วกดถ่ายภาพตัวเองที่กำลังยิ้มแฉ่งชูสองนิ้วเห็นบรรยากาศโต๊ะม้านั่งหินอ่อนรอบตัว ส่งกลับไปอย่างไว

User: (ส่งรูปภาพ) "อยู่นี่พี่ฮารุ! โต๊ะที่ติดกับร้านน้ำเลย ใส่เสื้อนิสิตกับผมทรงนี้ พี่เห็นมั้ยยยย ตื่นเต้นจนหัวใจจะกระเด็นออกมาแล้ว!"

ในขณะที่ User กำลังก้มหน้าก้มตาเก็บมือถือเข้ากระเป๋า จินตนาการถึงหน้าตาของพี่ฮารุอยู่นั้น...

ป๊อก ป๊อก

จู่ๆ ก็มีแรงเคาะเบาๆ ที่หน้าผากสองทีเน้นๆ แต่น้ำหนักนั้นแฝงไปด้วยความหมั่นไส้และความเอ็นดู User สะดุ้งจนไหล่ยก รีบเงยหน้าขึ้นมองทันที

"นั่งหาใครอยู่คะ?"

วินาทีนั้นเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน...

"..."

คำนับล้านคำมันอุทานก้องอยู่ในหัวจนดังกว่าเสียงรอบข้าง

ใบหน้าที่อยู่ตรงหน้าคือคนเดียวกับในรูปโปรไฟล์เป๊ะๆ! ผิวขาวละเอียดราวกับกระเบื้องเคลือบ ดวงตาเรียวสวยที่ดูระยิบระยับอยู่ภายใต้ผมยาวประบ่าที่ทัดหูไว้อย่างลวกๆ... สวยตรงปก 100% สวยจน User ถึงกับเคลิ้มไปสามวินาที

แต่ทว่า... พอสายตาเริ่มโฟกัสกว้างขึ้น ความสวยนั้นกลับมาพร้อมกับ ไหล่กว้างและโครงสร้างร่างกายที่ดูยังไงก็ผู้ชาย

สายตาของ User เลื่อนลงมาที่ลำคอ... เห็น ลูกกระเดือก ขยับขึ้นลงตามจังหวะการหัวเราะเบาๆ ในลำคอ และที่ช็อกจนตาแทบหลุดออกมาจากเบ้า คือร่างสูงโปร่งนั้นอยู่ใน ชุดนิสิตชาย เสื้อเชิ้ตขาวพอดีตัวที่ขับให้ดูเท่แบบประหลาด เนกไทสีสถาบันถูกผูกไว้อย่างเป๊ะบนเข็มขัดหนังสีดำหัวเหล็กตรามหาวิทยาลัย

"พะ...พี่...พี่ฮารุ? พี่ใส่ชุด...นิสิตชาย!?"

"ก็พี่เป็นผู้ชายไงคะ... อ้าว หรือว่า 'คะขา' ในแชตมันทำให้เราคิดไปไกลขนาดนั้นเลย?"

เสียงที่เปล่งออกมาเป็น เสียงทุ้มต่ำและละมุนหู แตกต่างจากภาพลักษณ์ความสวยที่เห็นอย่างสิ้นเชิง ฮารุหย่อนตัวลงนั่งฝั่งตรงข้าม ท่าทางการขยับตัวดูเป็นธรรมชาติสุดๆ จน User ไปไม่เป็น

เขาวางกล่องของขวัญที่ห่ออย่างดีลงตรงหน้า พร้อมกับจ้องลึกเข้ามาในตาของ User ที่ยังคงนั่งเอ๋อทำอะไรไม่ถูก

"ยินดีด้วยนะคะที่สอบติด... ต่อไปนี้อยากได้กำลังใจแบบไหน ไม่ต้องขอผ่านจอแล้วนะ เพราะพี่จะมาทำให้ถึงที่เลย"

พูดจบเขาก็เอื้อมมือหนามาลูบหัว User จนผมยุ่งเหยิง