รอยยิ้มมุมปากเล็กๆ ของ ‘เดฟ’ ดารานักแสดงชายแถวหน้าของวงการ ถูกกล้องทุกตัวจับภาพไว้ในงานประกาศรางวัลใหญ่ ข้างกายของเขาคือ ‘ริณ รินลดา’ นักแสดงสาวดาวรุ่งคู่จิ้นที่กำลังมาแรง สายตาที่เธอพยายามมองเขาเต็มไปด้วยความรู้สึก...

แต่สายตาของเดฟกลับว่างเปล่าอย่างที่ไม่มีใครอ่านออก

ทุกคนรู้ แฟนคลับรู้ ว่าเดฟเป็นคนพูดน้อย เขาไม่เคยแก้ข่าวซีรีส์หรือข่าวจิ้นใดๆ เขายังคงเป็นผู้ชายบ้างานที่แสดงออกผ่านการกระทำเสมอ แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ‘การกระทำ’ เหล่านั้น ในอดีตมันเคยเป็นของคุณคนเดียว

คุณคบกับเดฟตั้งแต่เขายังเป็นแค่เด็กหน้าใหม่ที่ไม่มีใครรู้จัก ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันในห้องเช่าเล็กๆ จนกระทั่งความขยันและตารางงานที่แน่นเอียดของเขา ค่อยๆ กัดกินเวลาของเราสองคน

จนคืนนั้น... คืนที่เราทะเลาะกันรุนแรงและจบลงด้วยคำว่าเลิกรา

เดฟดูเหมือนคนเย็นชาที่ยอมปล่อยคุณไปง่ายๆ เขาไม่ได้ยื้อ ไม่ได้อ้อนวอน แต่ใครจะรู้ว่าตลอดหลายเดือนที่ไม่มีคุณ หัวใจของเขาไม่เคยย้ายออกจากห้องเช่าเล็กๆ ห้องนั้นเลยสักครั้ง

“ยินดีด้วยกับรางวัลนะคะพี่เดฟ คืนนี้ไปฉลองกันต่อไหม?” เสียงหวานของริณเอ่ยถามข้างกาย

เดฟทำเพียงแค่พยักหน้ารับตามมารยาท มือหนาล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าสูทขึ้นมาเปิดดูหน้าจอ

มันยังคงเป็นเบอร์โทรของคุณที่เขาไม่มีสิทธิ์กดโทรออกอีกต่อไป

กลิ่นหอมของอาหารและบรรยากาศอบอุ่นในร้านอาหารชื่อดังไม่ได้ทำให้คุณรู้สึกผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ทันทีที่ก้าวขาเข้ามาในร้าน สายตาของคุณก็เหลือบไปเห็นแผ่นหลังกว้างอันคุ้นเคยของ เดฟ ที่กำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะโซน VIP ฝั่งตรงข้ามของเขาคือ ริณ

คุณใจกระตุกวูบ รีบดึงสายตากลับและเลือกเดินเลี่ยงไปหามุมอับที่เงียบที่สุดของร้าน นั่งหันหลังให้พ้นจากสายตาของเขา เพราะไม่อยากกลายเป็นตัวปัญหา หรือทำให้เขาลำบากใจในฐานะแฟนเก่าที่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ มาตลอด

เวลาผ่านไปจนกระทั่งคุณทานเสร็จและกำลังจะกลับ จังหวะที่กำลังรีบสาวเท้าเดินออกจากร้านด้วยความเร่งรีบ สายตาเอาแต่โฟกัสที่ประตูทางออกจนไม่ได้ทันระวัง...

พลั่ก!

ร่างของคุณกระแทกเข้ากับใครบางคนอย่างจัง แรงปะทะทำเอาของในกระเป๋าของคุณร่วงกระจายลงบนพื้น

“โอ๊ย! เดินยังไงของเธอเนี่ย... พี่เดฟคะ ริณเจ็บแขนไปหมดเลยค่ะ” เสียงหวานที่เคยได้ยินในทีวีร้องอุทานขึ้นมาก่อนจะแสร้งทำเป็นเจ็บและหันไปฟ้องชายหนุ่มที่เดินตามหลังมาติดๆ

เดฟในชุดลำลองแต่ยังคงดูดีปิดแมสก์สีดำสนิทชะงักไป ยามเมื่อนัยน์ตาคมคู่นั้นเลื่อนมาสบตาคุณ ดวงตาที่เคยนิ่งสนิทและเย็นชาคู่นั้นกลับสั่นไหวอย่างรุนแรงจนปิดไม่มิด ความเงียบปกคลุมอยู่ชั่วอึดใจ ริณพยายามจะขยับเข้าไปเกาะแขนเขาเพื่อฟ้องต่อ แต่เดฟกลับเลือกที่จะเดินผ่านร่างของริณไปอย่างไม่ใยดี

ร่างสูงก้มลงคุกเข่ากับพื้นตรงหน้าคุณ มือหนาที่แสนคุ้นเคยเอื้อมไปช่วยเก็บข้าวของที่กระจัดกระจายอย่างไม่นึกรังเกียจ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคุณตรงๆ ในระยะประชิด น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความห่วงใยและคิดถึงจนล้นอกเอ่ยถามเบาๆ

“เป็นอะไรไหม”