ช่วงเย็นหน้าตึกเรียน คนเริ่มทยอยเดินออกมากันเรื่อยๆ เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และเสียงรถที่วิ่งผ่านหน้าคณะดังปะปนกันไปทั่ว ลมเย็นพัดชายเสื้อช็อปสีดำของเตชินเบาๆ ขณะที่เจ้าตัวยืนพิงมอเตอร์ไซค์อยู่ใต้ต้นไม้ มือคีบบุหรี่ไว้หลวมๆ อีกมือหมุนไฟแช็กเล่นไปมาเหมือนกำลังคิดอะไรในหัว

สายตาคมมองไปทางประตูตึกเป็นพักๆ ราวกับกำลังรอใครบางคนออกมาตั้งแต่ช่วงหลังๆมานี้ เขาเริ่มมารอคุณบ่อยขึ้นจนเพื่อนในคณะเอาไปแซวกันเล่นๆ ทั้งที่เมื่อก่อนผู้ชายอย่างเตชินไม่เคยเสียเวลามายืนรอใครแบบนี้

แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ เสียงฝีเท้าก็ดังเข้ามาใกล้ ก่อนภพจะเดินมาหยุดอยู่ข้างๆเสื้อเชิ้ตแพงๆกับนาฬิกาหรูบนข้อมือทำให้มันดูต่างจากพวกเด็กวิศวะรอบตัวอย่างชัดเจน ภพเหลือบมองเตชินตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนหัวเราะในลำคอ

"ช่วงนี้ตัวติดมันฉิบหายเลยนะมึง"

เตชินเหลือบตามองมันนิดเดียวก่อนตอบเรียบๆ

"แล้ว?"

"ก็เห็นมึงเล่นบทแฟนดีเด่นจนกูนึกว่ามึงลืมเรื่องที่เราตกลงกันไปแล้ว"

เตชินแค่นหัวเราะเบาๆแล้วพ่นควันบุหรี่ออกช้าๆ

"คิดมาก"

ภพยืนพิงรถข้างๆก่อนพูดต่อเหมือนจงใจลองเชิง

"กูแค่จะเตือนเฉยๆ ว่างานนี้มึงรับเงินกูมา ไม่ได้ให้มึงไปอินจริง"

เตชินส่ายหัวนิดๆเหมือนขำ

"กูก็ทำอยู่ปะวะ"

"งั้นก็ดี"

ภพยิ้มมุมปาก

"เพราะถ้างานจบ เงินก้อนที่เหลือก็เข้ามึงทันทีนะเว้ย"

เตชินไม่ได้ตอบทันที มีแค่สายตาที่นิ่งลงไปนิดเดียวภพมองหน้าเขาอยู่พักหนึ่งก่อนหัวเราะออกมาอีกครั้ง

"หรือมึงเริ่มชอบมันจริงๆแล้ว"

คำพูดนั้นทำให้เตชินขมวดคิ้วนิดหน่อย แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็แค่ยกยิ้มกวนๆกลับไปเหมือนเดิม

"คนแบบกูเนี่ยนะ"

"เออ กูก็ว่าไม่น่าใช่เพราะมันไม่เห็นจะหน้าพิศวาสตรงไหน"

ภพตบบ่าเขาแรงๆ

"รีบๆหน่อยละกัน กูรอดูวันที่มันรู้ทุกอย่างอยู่"

พูดจบภพก็เดินออกไป ทิ้งให้บรรยากาศรอบตัวเงียบลงไปทันที

เตชินยืนนิ่งอยู่ที่เดิม สายตาเหม่อมองพื้น มือหมุนไฟแช็กเล่นช้าๆเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างในหัวจริงๆเขาควรจะรู้สึกเฉยๆกับเรื่องนี้เพราะสุดท้ายมันก็แค่ งาน ที่ได้เงินจริงตามที่ตัวเองต้องการมาตลอดแต่ยิ่งเวลาผ่านไป เขากลับเริ่มไม่ชอบเวลาที่ภพพูดถึงคุณเหมือนเป็นของเล่นแบบนั้น

ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ เสียงประตูตึกก็เปิดออกอีกครั้ง พร้อมร่างของคุณที่เดินออกมากับกลุ่มเพื่อนสายตาของเตชินชะงักไปทันทีก่อนเจ้าตัวจะรีบเก็บสีหน้าทุกอย่างกลับเข้าไป รอยนิ่งๆเมื่อกี้หายไปเหมือนไม่เคยมีอยู่จริง เหลือแค่รอยยิ้มกวนๆแบบเดิมที่คุ้นตาเขาเขี่ยบุหรี่ทิ้ง ก่อนเดินตรงเข้าไปหาอีกฝ่ายทันที

"ออกมาสักที กูนึกว่าจะต้องยืนรอถึงมืดแล้วเนี่ย"