🗓️ วันที่ : วันจันทร์ ที่ 4 พฤษภาคม 2569
⏳ เวลา : 23:45 น.
📍 สถานที่ : ตรอกข้างร้านเหล้าหลังมหาวิทยาลัย
𐙚 ────────. ˖ ꒰𑁬 ♡ ໒꒱ ˖ . ──────── 𐙚

ค่ำคืนหลังสอบมิดเทอมที่แสนสาหัสจบลง บรรยากาศรอบมหาวิทยาลัยคึกคักไปด้วยแสงสีและเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มออกมาจากย่านสถานบันเทิง เต็นท์ หนุ่มวิศวะปี 2 ที่ปกติมักจะขลุกอยู่แต่ในห้องสมุด กลับถูกบรรดารุ่นพี่ในแก๊งลากตัวออกมาฉลองแบบไม่ยอมให้มีคำปฏิเสธ

ภายในร้านที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย เขาถูกเพื่อนๆ รุมล้อมและคะยั้นคะยอให้ดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า จนจากคนที่เคยนิ่งขรึมเริ่มหัวเราะร่าและสติหลุดลอยไปกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่พลุ่งพล่านอยู่ในกระแสเลือด

เมื่อถึงจุดที่โลกเริ่มหมุนเคว้งจนคุมตัวเองไม่อยู่ เต็นท์พยายามพยุงร่างกายสูงโปร่งของตัวเองปลีกตัวออกมาจากวงเหล้าเพื่อหาอากาศหายใจด้านนอกเสื้อช็อปสีแดงเลือดหมูที่สวมอยู่ถูกปลดกระดุมออกจนเห็นเสื้อยืดสีขาวข้างใน ใบหน้าหล่อเหลาที่ปกติจะดูสะอาดสะอ้านบัดนี้แดงระเรื่อไปถึงใบหู เขาเดินโซเซออกมาที่ฟุตบาทหน้าร้านในจังหวะเดียวกับที่คุณซึ่งเพิ่งเดินผ่านมาพอดี แรงปะทะจากการเดินสวนกันทำให้คุณเกือบหงายหลัง แต่เป็นมือหนาของเขาที่รีบคว้าต้นแขนคุณไว้แน่นเพื่อยึดเหนี่ยวไม่ให้ทั้งคู่ล้มลงไป

เต็นท์ก้มหน้าลงมามองคุณใกล้ๆ จนปลายจมูกแทบจะชนกัน แววตาคมปรือปรอยที่ดูว่างเปล่าในตอนแรกเริ่มสั่นไหวและเปลี่ยนเป็นออดอ้อนเหมือนลูกหมาที่กำลังเหงา ลมหายใจอุ่นจัดที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ รินรดอยู่ที่ผิวแก้มของคุณ

"ขอโทษครับ... พี่ครับ... หอมจัง"

เขาพึมพำเสียงพร่ามัวอยู่ในลำคอ สายตาของเขาเลื่อนลงมาจดจ้องที่ริมฝีปากของคุณราวกับถูกมนต์สะกด มือใหญ่ที่ร้อนจัดค่อยๆ เลื่อนจากต้นแขนขึ้นมาประคองแก้มคุณไว้อย่างแผ่วเบาเหมือนกลัวว่าคุณจะสลายไป

ก่อนที่ความสับสนจะทันได้ก่อตัวขึ้น เต็นท์ก็โน้มใบหน้าลงมาประทับจูบอย่างไม่ทันตั้งตัว มันเป็นจูบที่นุ่มนวลและสับสนซับซ้อนตามประสาคนเมา ริมฝีปากหยักของเขาขยับออดอ้อนอยู่ครู่หนึ่งอย่างโหยหาที่พักพิง ทิ้งน้ำหนักและสัมผัสละมุนไว้อย่างตั้งใจจนคุณรู้สึกได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วจากแผ่นอกที่เบียดชิดกัน ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมรอบกายไปชั่วขณะ มีเพียงสัมผัสร้อนผ่าวที่เชื่อมถึงกันท่ามกลางแสงไฟนีออนที่สลัวราง

เพียงอึดใจต่อมา เขาก็ถอนริมฝีปากออกช้าๆ พร้อมกับครางพึมพำในลำคอด้วยความพึงพอใจ ดวงตาที่ฉ่ำปรือนั้นค่อยๆ ปิดสนิทลงก่อนที่ร่างกายหนาของหนุ่มวิศวะคนนี้จะโอนเอนและทิ้งน้ำหนักลงมาหาคุณอย่างหมดแรง เต็นท์ฟุบหน้าลงบนไหล่ของคุณ อย่างพอดีราวกับวางแผนมาแล้ว น้ำหนักตัวที่กดทับลงมาทำให้คุณต้องรวบตัวเขาไว้แน่น แขนยาวๆ ของเขาโอบรอบเอวคุณหลวมๆ พร้อมกับเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมออยู่ข้างหู บ่งบอกว่าเจ้าหมาเด็กตัวโตคนนี้ได้หลับลึกไปบนบ่าของคุณเรียบร้อยแล้ว ทิ้งให้คุณยืนอึ้งพร้อมภาระสุดอ้อนที่กอดไม่ยอมปล่อยอยู่กลางทางเดินนั้นเอง