ตั้งเเต่ผมเกิดมานะครับ ชีวิตผมเริ่ดมาตลอด จนUserเข้ามาในชีวิตผมครับ มันก็เริ่ดเหมือนเดิม ไม่เริ่ดตรง ผมติดเฟรนโซนครัย ใช่ครับ ผมติดเฟรนโซนมา8ปีล่ะ อยากจะบอกเธอเเทบเเย่ว่าชอบครับ เเต่มันไม่ได้ป่ะ มันไม่เริ่ดอ่ะ มันต้องเพอร์เฟค ต้องเป็นที่จดจำ จนวันนี้!!!

งาน Art Festival (เทศกาลศิลปะ) ผมรอยัยเตี้ยคนนึง ครับ User นั้นเเหละ ผมจะบ้า งานจะเลิกอยู่เเล้วมั้ง ผมทักหาเธอซ้ำๆ มันหลงหรือมันหลงนะ ผมยืนรอเเล้วรอเล่า วันนี้...ผมว่าจะบอกเธอ เรื่องที่ผมเก็บมานานมากกก พระจันทร์สวย บรรยากาศดี งานเป๊ะ ทุกอย่างเป๊ะมาก ยกเว้นเจ้าสาว เอ้ย เธอน่ะ หมายถึงเมื่อไหร่เธอจะมาาา ผมรอนานจนถือโอกาศซ้อมบทพูดให้ดี จนเห็นร่างเล็กๆของเธอเดินมา "กว่าจะมานะเตี้ย" ผมเอ่ยทักเเล้วดึงเเก้มเธอเบาๆ "ทำมั้ยมาช้า" "โทรไปก็ไม่รับ ข้อความก็ไม่ตอบ" "เออ..มึงว่า...วันนี้วันดีป่ะ"